ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಸಂಸ್ಕಾರ: ಸಮಯ, ಮುಹೂರ್ತ ಮತ್ತು ವಿಧಾನ

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎಂದರೆ ಮಗುವಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅನ್ನ ಉಣಿಸುವ ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕಾರ. ಈ ದಿನ ಮಗು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಘನ ಆಹಾರವನ್ನು, ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅಕ್ಕಿಯ ಸಿಹಿ ಪಾಯಸವನ್ನು, ಸವಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಹದಿನಾರು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಏಳನೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗಂಡು ಮಗುವಿಗೆ 6ನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವಿಗೆ 5ನೇ ಅಥವಾ 7ನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಪುರೋಹಿತರು ಗೊತ್ತುಮಾಡಿದ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹೆಸರೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಅನ್ನ ಎಂದರೆ ಆಹಾರ, ಪ್ರಾಶನ ಎಂದರೆ ಉಣಿಸುವುದು.

ನಿಮ್ಮ ಪುಟ್ಟ ಕಂದನಿಗೆ ಅರ್ಧ ವರ್ಷ ತುಂಬುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಡೆಯುವ ಸಂಸ್ಕಾರ ಬಹುಶಃ ಇದೇ. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮುಖೇ ಭಾತ್ ಎಂದೂ, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಚೋರೂಣು ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದು ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಎಂದೇ ಪರಿಚಿತ. ನೀವು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿದೆ: ಯಾವ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ, ಮುಹೂರ್ತವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಖುಷಿ ಕೊಡುವ ವಸ್ತು ಆಯ್ಕೆಯ ಆಟ, ಮತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎಂದರೇನು?

ಈ ಸಂಸ್ಕಾರದವರೆಗೆ ಮಗುವಿಗೆ ತಾಯಿಯ ಹಾಲು (ಇಂದಿನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಫಾರ್ಮುಲಾ ಹಾಲೂ) ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು. ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರವಾದ ಅನ್ನದತ್ತ, ಅಂದರೆ ಜೀವನವಿಡೀ ಮಗುವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಆಹಾರದತ್ತ ಇಡುವ ಪವಿತ್ರ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಗೃಹ್ಯಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಹದಿನಾರು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ನಾಮಕರಣ (ಹೆಸರಿಡುವುದು) ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕ್ರಮಣ (ಮಗುವನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು) ಇವುಗಳ ನಂತರ ಅನ್ನಪ್ರಾಶನವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಏಳನೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತದೆ: ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಅನ್ನವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತವೆ, ಅದು ಜೀವದ ಮೂಲವಸ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಮೊದಲ ತುತ್ತನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಮಗುವಿನ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿಗೆ ಸದಾ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಆಹಾರ, ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಊಟದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂತೋಷದ ಒಲವು ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೂ, ಅನ್ನಪ್ರಾಶನದ ಸಮಯ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದುತ್ತದೆ; ಸುಮಾರು ಆರು ತಿಂಗಳ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಘನ ಆಹಾರ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು ಎಂದು ವೈದ್ಯರು ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಮನುಸ್ಮೃತಿ ಕೂಡ ಅನ್ನಪ್ರಾಶನವನ್ನು ಆರನೇ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲೇ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನವನ್ನು ಯಾವಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?

ಎಲ್ಲ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿಯಮ ಇದು: ಮಗು ಘನ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುವಷ್ಟು ಬೆಳೆದ ಮೇಲೆ, ಮೊದಲ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ, ಒಂದು ಶುಭ ದಿನದಂದು. ಇದರೊಳಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಮುದಾಯಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವಾದ ತಿಂಗಳ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು:

ಪದ್ಧತಿ	ವಿವರ
ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು: ಸಮ ತಿಂಗಳುಗಳು	ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 6ನೇ ತಿಂಗಳು; ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ 8ನೇ ತಿಂಗಳನ್ನೂ ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ
ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು: ಬೆಸ ತಿಂಗಳುಗಳು	ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 5ನೇ ಅಥವಾ 7ನೇ ತಿಂಗಳು; ಕೆಲವು ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ 9ನೇ ತಿಂಗಳು
ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೇ	ಅನೇಕ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ, ಮಗುವಿಗೆ ಹಲ್ಲು ಬರಲು ಅಥವಾ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭವಾದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ 6ನೇ ಅಥವಾ 7ನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ
ಬಂಗಾಳ (ಮುಖೇ ಭಾತ್)	ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ 6ನೇ ಅಥವಾ 8ನೇ ತಿಂಗಳು, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ 5ನೇ, 7ನೇ ಅಥವಾ 9ನೇ ತಿಂಗಳು
ಕೇರಳ (ಚೋರೂಣು)	ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 6ನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ; ಬಹಳ ಬಾರಿ ಗುರುವಾಯೂರಿನಂತಹ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ

ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಪದ್ಧತಿ ಮಾತ್ರ "ಸರಿಯಾದದ್ದು" ಅಲ್ಲ. ಇವು ಸಮುದಾಯಗಳ ಆಚಾರಗಳು, ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದವು; ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಪದ್ಧತಿಯೇ ನಿಮಗೆ ಸರಿಯಾದದ್ದು. ನಿಮ್ಮ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಒಲವು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ 6ನೇ ಅಥವಾ 7ನೇ ತಿಂಗಳು ಸುರಕ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪುವ ಆಯ್ಕೆ. ಮಗು ಆಸರೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುರೋಹಿತರೂ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಯಾವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ಇದು ಸರಿಯಾದ ಸಲಹೆ.

ಮುಹೂರ್ತವನ್ನು ಆರಿಸುವುದು

ತಿಂಗಳು ನಿರ್ಧಾರವಾದ ಮೇಲೆ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಿನ ಮತ್ತು ಸಮಯವನ್ನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ:

• ಮಗುವಿನ ಜನ್ಮ ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ರಾಶಿ (ಹುಟ್ಟಿದ ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ ರಾಶಿ) ಇಲ್ಲಿ ಆರಂಭದ ಬಿಂದು; ಮಗುವಿನ ಜಾತಕಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ತಿಥಿ ಇರುವ ದಿನವನ್ನು ಪುರೋಹಿತರು ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ.
• ಶುಭ ವಾರಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ದಿನದೊಳಗಿನ ರಾಹುಕಾಲದಂತಹ ಅಶುಭ ಸಮಯವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
• ಕುಟುಂಬದ ಅನುಕೂಲವೂ ಮುಖ್ಯ. ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಬರಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಪುರೋಹಿತರು ವಾರಾಂತ್ಯದಲ್ಲೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಮುಹೂರ್ತಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ.

ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನಾಂಕ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪುರೋಹಿತರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ; ಅವರು ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಸೂಕ್ತ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೇ ದಿನದ ತಿಥಿ, ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ಶುಭ ಸಮಯಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಪಂಚಾಂಗದಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಮಗುವಿನ ಜಾತಕ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಉಚಿತ ಜಾತಕ ಟೂಲ್ ಬಳಸಿ ಅದನ್ನು ತಯಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಸಂಸ್ಕಾರ: ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ

ವಿಧಾನ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಪುರೋಹಿತರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಡುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ:

1. ಸಿದ್ಧತೆ: ಮನೆಯನ್ನು ಶುಚಿಗೊಳಿಸಿ, ಪೂಜೆಯ ಜಾಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆ ಅಥವಾ ಬೆಲ್ಲ ಹಾಕಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅಕ್ಕಿಯ ಪಾಯಸವನ್ನು (ಖೀರ್ ಅಥವಾ ಪಾಯೇಶ್) ಆ ದಿನವೇ ತಾಜಾ ಆಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ ಹೊಸ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪುಟ್ಟ ಟೋಪರ್ (ಈ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ತೊಡಿಸುವ ಟೋಪಿ), ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ರೇಷ್ಮೆ ಲಂಗ ಅಥವಾ ಪಂಚೆ.
2. ಗಣಪತಿ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪ: ಪುರೋಹಿತರು ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿನ ಆರೋಗ್ಯ, ಬಲ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮಗುವಿನ ಅನ್ನಪ್ರಾಶನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ತಂದೆ ತಾಯಿ ಸಂಕಲ್ಪ (ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ) ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
3. ಹೋಮ ಮತ್ತು ದೇವರಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯ: ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಹೋಮ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಆಹಾರ ಪ್ರಸಾದವಾಗಲಿ, ಅಂದರೆ ದೇವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದ ಆಹಾರವಾಗಲಿ ಎಂದು, ಪಾಯಸವನ್ನು ಮೊದಲು ಮನೆದೇವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯ ದೇವಿಯಾದ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೆಗೆ ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
4. ಮೊದಲ ತುತ್ತು: ಮಗುವನ್ನು ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬಂಗಾಳಿ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಸೋದರಮಾವ, ಇತರ ಅನೇಕ ಕಡೆ ತಂದೆ ಅಥವಾ ಅಜ್ಜ. ಮಂತ್ರ ಪಠಣ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಹಿರಿಯರು ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಪಾಯಸದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಚಮಚವನ್ನು ಮಗುವಿನ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ; ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಚಿನ್ನದ ಚಮಚದಿಂದ, ಇಲ್ಲವೇ ಚಿನ್ನದ ಉಂಗುರದಿಂದ. ಈ ಒಂದು ಚಮಚವೇ ಸಂಸ್ಕಾರ.
5. ಹಿರಿಯರಿಂದ ಉಣಿಸುವುದು: ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿಯರು ಮತ್ತು ಆಪ್ತ ಹಿರಿಯರು ಮಗುವಿಗೆ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ರುಚಿ ತೋರಿಸಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾರೂ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಿನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ತುಟಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಗಿಸಿದರೂ ಅದು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.
6. ವಸ್ತು ಆಯ್ಕೆಯ ಆಟ: ಆ ದಿನ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ ಕ್ಷಣ (ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿ).
7. ಆಶೀರ್ವಾದ ಮತ್ತು ಭೋಜನ: ಹಿರಿಯರು ಮಗುವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆರತಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲ ಸಂಭ್ರಮದ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ವಿಧಿಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅನುಭವಿ ಪುರೋಹಿತರು ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡಬೇಕೆಂದರೆ, Purohit.app ಮೂಲಕ ಪರಿಶೀಲಿತ ಪುರೋಹಿತರಿಗಾಗಿ ವಿನಂತಿ ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಈ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ: ಬೆಂಗಳೂರು, ಹೈದರಾಬಾದ್, ಚೆನ್ನೈ, ಪುಣೆ, ಮುಂಬೈ ಮತ್ತು ದೆಹಲಿ. ಇಂತಹ ದಿನ ಪುರೋಹಿತರ ಪಾತ್ರ ಏನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕೆ? ಪುರೋಹಿತರು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಲೇಖನ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ವಸ್ತು ಆಯ್ಕೆಯ ಆಟ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ವಸ್ತುವಿನ ಅರ್ಥ

ಮೊದಲ ತುತ್ತಿನ ನಂತರ, ಕೆಲವು ಸಾಂಕೇತಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಗುವಿನ ಮುಂದೆ ಹರಡುತ್ತಾರೆ. ಮಗು ಮೊದಲು ಯಾವುದನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲ ಚಪ್ಪಾಳೆ, ಕೇಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿನ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು, ಕೇವಲ ತಮಾಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಅದರ ಮುಂದಿನ ಒಲವಿನ ಸೂಚನೆ ಎಂದು ಓದುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಡುವ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅರ್ಥ:

ವಸ್ತು	ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅರ್ಥ
ಪುಸ್ತಕ	ಕಲಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ವಿದ್ವತ್ತಿನ ಜೀವನ
ಪೆನ್	ಜ್ಞಾನ, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯ ವೃತ್ತಿ, ಬರಹಗಾರ
ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ಆಭರಣ	ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿ
ಹಣ (ನಾಣ್ಯ ಅಥವಾ ನೋಟು)	ವ್ಯಾಪಾರ ಚಾತುರ್ಯ, ಲೌಕಿಕ ಯಶಸ್ಸು
ಆಹಾರ ಅಥವಾ ಅಕ್ಕಿ	ಉದಾರ ಮನಸ್ಸು, ಒಳ್ಳೆಯ ಊಟದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ, ಎಂದೂ ಕೊರತೆಯ ದಿನ ಬಾರದಿರುವುದು
ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ಉಂಡೆ	ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಸ್ಥಿರ ಸ್ವಭಾವ

ಕುಟುಂಬಗಳು ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸುತ್ತವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸ್ಟೆತೊಸ್ಕೋಪ್, ಬಣ್ಣದ ಕುಂಚ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಚೆಂಡು; ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಯಾರೂ ಅಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಕ್ಷಣ, ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿ ಅಲ್ಲ. ಮಗು ಏನನ್ನು ಹಿಡಿದರೂ (ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ವಸ್ತುವನ್ನು, ಇಲ್ಲವೇ ತಟ್ಟೆಯನ್ನೇ), ಕೋಣೆಯೆಲ್ಲ ಹರ್ಷದಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ; ಆ ಸಂತೋಷವೇ ಇದರ ಉದ್ದೇಶ.

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ರೂಪಗಳು

• ಮುಖೇ ಭಾತ್ (ಬಂಗಾಳ): ಅಕ್ಷರಶಃ "ಬಾಯಿಗೆ ಅನ್ನ". ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಸೋದರಮಾವ ಪಾಯೇಶ್‌ನ (ಪಾಯಸದ) ಮೊದಲ ಚಮಚವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಮಗು ಟೋಪರ್ ತೊಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಊಟದಲ್ಲಿ ಪಾಯೇಶ್ ಜೊತೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೀನೂ ಇರುತ್ತದೆ; ಬಂಗಾಳಿ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೀನು ಶುಭದ ಸಂಕೇತ. ವಸ್ತು ಆಯ್ಕೆಯ ಆಟ (ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಣ, ಪುಸ್ತಕ, ಪೆನ್ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗೆ) ತಪ್ಪದೇ ಇರುತ್ತದೆ.
• ಚೋರೂಣು (ಕೇರಳ): ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದದ್ದು ಗುರುವಾಯೂರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ದೇವಾಲಯ. ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಚಕರು ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲೇ ಮಗುವಿಗೆ ಸಿಹಿ ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಅನ್ನದ ಮೊದಲ ರುಚಿ ಉಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕುಟುಂಬದ ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ.
• ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ (ಕರ್ನಾಟಕ, ಆಂಧ್ರ, ತಮಿಳುನಾಡು): ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕುಟುಂಬದ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮೊದಲ ಆಹಾರವಾಗಿ ಪಾಯಸ ಅಥವಾ ಸಿಹಿ ಪೊಂಗಲ್. ಬಹಳ ಬಾರಿ ಇದರೊಂದಿಗೆ ಕುಲದೇವತೆಯ (ಮನೆದೇವರ) ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಭೇಟಿಯೂ ಸೇರಿರುತ್ತದೆ.
• ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾರತ: ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಂಡಿತರಿಂದ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಹೋಮ, ಮೊದಲ ಆಹಾರವಾಗಿ ಪಾಯಸ (ಖೀರ್), ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ದಿನ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಕಥೆ.

ಎಲ್ಲ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ, ಇಲ್ಲಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೂ ಆಚರಣೆಯ ಚೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ; ಯಾವುದೂ ಕಡಿಮೆ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಲ್ಲ. ತಂದೆ ತಾಯಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಂದ ಬಂದವರಾದರೆ, ಎರಡನ್ನೂ ಬೆರೆಸಿ; ಎರಡೂ ಪರಂಪರೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮಗು ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು

• ಪಾಯಸ: ಅದೇ ದಿನ ತಾಜಾ ಆಗಿ ಮಾಡಿ; ಹಿತವಾದ ಸಿಹಿ ಇರಲಿ, ಉಗುರುಬೆಚ್ಚಗಿರಲಿ. ಅಕ್ಕಿ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಕ್ಕರೆ ಅಥವಾ ಬೆಲ್ಲ ಸಾಕು; ಮೊದಲ ರುಚಿಗಾಗಿ ತೆಳುವಾಗಿ, ನಯವಾಗಿ ಇರಲಿ.
• ಪೂಜಾ ಸಾಮಗ್ರಿ: ಅರಿಶಿನ, ಕುಂಕುಮ, ಅಕ್ಷತೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ವೀಳ್ಯದೆಲೆ, ಕಳಶ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಹೋಮದ ಸಾಮಗ್ರಿ. ನಿಖರ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪುರೋಹಿತರು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಪುರೋಹಿತರು ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ತಾವೇ ತರಬಲ್ಲರು.
• ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಆ ಪದ್ಧತಿ ಇದ್ದರೆ, ಮೊದಲ ತುತ್ತಿಗಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಚಿನ್ನದ ಚಮಚ (ಅಥವಾ ಶುಚಿಯಾದ ಚಿನ್ನದ ಉಂಗುರ).
• ವಸ್ತುಗಳ ತಟ್ಟೆ: ಪುಸ್ತಕ, ಪೆನ್, ಆಭರಣ, ಹಣ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣು, ಜೊತೆಗೆ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ತಮಾಷೆಯ ವಸ್ತುಗಳು.
• ಮಗುವಿಗೆ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ, ಮತ್ತು ಮಗು ಆಸರೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ನೆರೆದವರ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡುವಂತೆ ಆರಾಮದ ಆಸನ ಅಥವಾ ತೊಡೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.
• ಮಗುವಿಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ಸಮಯ: ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಮಗುವಿನ ನಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನ ಸಮಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಮುಹೂರ್ತ ಗೊತ್ತುಮಾಡಿ, ಮೊದಲ ತುತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಲಿ, ಮತ್ತು ಮಗುವಿಗೆ ರೂಢಿಯಾದ ಹಾಲನ್ನು ಸಿದ್ಧವಾಗಿಡಿ. ನಗುನಗುತ್ತಾ ಇರುವ ಮಗುವೇ ನೆರೆದವರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪ್ರಸಾದ.

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಎರಡು ಪ್ರೀತಿಯ ಘಟ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ಬರುತ್ತದೆ: ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ನಡೆದ ನಾಮಕರಣ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಬರುವ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಕೂದಲು ತೆಗೆಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರ. ಇಡೀ ಪಯಣವನ್ನು ಯೋಜಿಸಲು ನಾಮಕರಣ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಚೌಲ (ಮುಂಡನ) ಕುರಿತ ನಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳನ್ನು ಓದಿ.

ಪದೇ ಪದೇ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಸಂಸ್ಕಾರ ಎಂದರೇನು?

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಹದಿನಾರು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು; ಮಗುವಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಘನ ಆಹಾರ ಉಣಿಸುವ ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕಾರ. ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಅಕ್ಕಿಯ ಪಾಯಸವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಮಗು ಹಾಲಿನಿಂದ ಅನ್ನಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರಕ್ಕೆ, ಸಾಗುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮೊದಲ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನವನ್ನು ಯಾವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?

ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗಂಡು ಮಗುವಿಗೆ 6ನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವಿಗೆ 5ನೇ ಅಥವಾ 7ನೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ; ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮ ತಿಂಗಳು, ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೆಸ ತಿಂಗಳು ಎಂಬ, ಅನೇಕ ಸಮುದಾಯಗಳು ಪಾಲಿಸುವ ಪದ್ಧತಿಯಂತೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳು ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ 6ನೇ ಅಥವಾ 7ನೇ ತಿಂಗಳನ್ನೇ ಆರಿಸುತ್ತವೆ. ಮಗು ಘನ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪುವ ತತ್ವ, ಮತ್ತು ಇದು ಸುಮಾರು ಆರು ತಿಂಗಳು ಎಂಬ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ವೈದ್ಯರ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲ ಆಹಾರವಾಗಿ ಪಾಯಸವನ್ನೇ ಏಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?

ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಸಿಹಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಸಾತ್ವಿಕ, ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪೌಷ್ಟಿಕ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಹಿಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಅನ್ನ ಎಂದರೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಅಕ್ಕಿಯೇ. ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದರಿಂದ ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಊಟ ಪ್ರಸಾದವಾಗುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದ ಆಹಾರ. ಅದು ಮೃದುವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿಗೆ ಹಿತವಾದ ಮೊದಲ ರುಚಿಯೂ ಹೌದು.

ಮಗುವಿಗೆ ಮೊದಲ ತುತ್ತನ್ನು ಯಾರು ಉಣಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಇದು ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂಗಾಳಿ ಮುಖೇ ಭಾತ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೋದರಮಾವ ಪಾಯೇಶ್‌ನ ಮೊದಲ ಚಮಚವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ಇತರ ಅನೇಕ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ತಂದೆ, ಅಜ್ಜ ಅಥವಾ ಅಜ್ಜಿ. ಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೊದಲ ತುತ್ತಿನ ನಂತರ, ಇತರ ಹಿರಿಯರು ಆಶೀರ್ವಾದದೊಂದಿಗೆ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ರುಚಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನದಲ್ಲಿ ವಸ್ತು ಆಯ್ಕೆಯ ಆಟ ಎಂದರೇನು?

ಪುಸ್ತಕ, ಪೆನ್, ಆಭರಣ, ಹಣ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಂತಹ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಗುವಿನ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಮಗು ಮೊದಲು ಹಿಡಿಯುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಅದರ ಮುಂದಿನ ಒಲವಿನ ಸೂಚನೆ ಎಂದು ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಓದುತ್ತಾರೆ: ಕಲಿಕೆ, ಜ್ಞಾನ, ಸಂಪತ್ತು, ವ್ಯಾಪಾರ, ಉದಾರತೆ ಅಥವಾ ಆಸ್ತಿ. ಇದು ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯಲ್ಲ, ಕುಟುಂಬವೆಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆನಂದಿಸುವ ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ.

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನವನ್ನು ಮನೆಯ ಬದಲು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಹುದೇ?

ಹೌದು. ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಅನ್ನಪ್ರಾಶನ ಮಾಡುವುದು ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಪದ್ಧತಿ; ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದದ್ದು ಕೇರಳದ ಗುರುವಾಯೂರು ದೇವಾಲಯದ ಚೋರೂಣು, ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಚಕರು ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲೇ ಮಗುವಿಗೆ ಮೊದಲ ರುಚಿ ಉಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೇರೆಡೆ ಕುಟುಂಬಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕುಲದೇವತೆಯ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ.

ಅನ್ನಪ್ರಾಶನದ ಮುಹೂರ್ತವನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಪುರೋಹಿತರು ಮಗುವಿನ ಜನ್ಮ ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ರಾಶಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತಿಥಿ, ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ವಾರ ಮಗುವಿನ ಜಾತಕಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವ ದಿನವನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ; ರಾಹುಕಾಲದಂತಹ ಅಶುಭ ಸಮಯವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿನ ಜನನ ವಿವರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ಅವಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಕೆಲವು ಸೂಕ್ತ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಸ್ಕಾರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಗು ಪೂರ್ತಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕೇ?

ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಚಮಚದಿಂದಲೇ ಸಂಸ್ಕಾರ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ತುಟಿಗೆ ತಾಗಿಸಿದಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತವೆ, ಅದೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಗುವಿನ ವೇಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಘನ ಆಹಾರ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.