ਪੰਚਾਂਗ ਕੀ ਹੈ: ਪੰਜ ਅੰਗ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖਗੋਲ
ਪੰਚਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਹਾਲ ਹੈ: ਪੰਜ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਗੋਲੀ ਮਾਪ - ਤਿਥੀ, ਵਾਰ, ਨਕਸ਼ੱਤਰ, ਯੋਗ ਅਤੇ ਕਰਨ - ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਥਾਂ ਲਈ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਬਦ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: ਪੰਚ (ਪੰਜ) ਅਤੇ ਅੰਗ। ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਪੰਚਾਂਗਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬੰਗਾਲ ਅਤੇ ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਪੰਜਿਕਾ, ਓਡੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜੀ, ਅਤੇ ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਪਤਰਾ। ਇਹਨਾਂ ਪੰਜ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਮਨਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਹਰ ਅੰਗ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਥਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਟੀਕ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਤਿਥੀ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ, ਚੰਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਤੀਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਵੇਦਾਂਗ ਜੋਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਠ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੀਆਂ ਆਖ਼ਰੀ ਸਦੀਆਂ ਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਗ ਅੱਜ ਤੱਕ ਇਸ ਲਈ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਪੂਜਾ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਮਹੂਰਤ ਸਭ ਦਾ ਸਮਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਤੈਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। Purohit.app ਦਾ ਪੰਚਾਂਗ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅੱਗੇ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਵੀ ਬਿਆਨ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਆਪਣਾ ਇੰਜਣ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੀ ਗਿਣਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜ ਅੰਗ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ
| ਅੰਗ | ਖਗੋਲੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕੀ ਮਾਪਦਾ ਹੈ | ਕਿੰਨੇ |
|---|---|---|
| ਤਿਥੀ | ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿਚਲੇ ਕੋਣ ਦਾ ਹਰ 12° ਦਾ ਕਦਮ | ਹਰ ਚੰਦਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ 30 |
| ਵਾਰ | ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਦਿਨ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਗਿਣਿਆ | 7 |
| ਨਕਸ਼ੱਤਰ | ਕ੍ਰਾਂਤੀਵ੍ਰਿੱਤ ਦੇ 27 ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਦੀ ਥਾਂ | 27 |
| ਯੋਗ | ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦਾ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰ, 27 ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ | 27 |
| ਕਰਨ | ਅੱਧੀ ਤਿਥੀ - ਉਸੇ ਕੋਣ ਦਾ ਹਰ 6° ਦਾ ਕਦਮ | 11 ਨਾਂ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ 60 ਖ਼ਾਨੇ |
ਤਿਥੀ: ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਚੰਦ ਦਾ ਕੋਣ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਦੇਖੋ, ਚੰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਮੋਟੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਕਿੰਨਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਿਥੀ ਇਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਮਾਪਦੀ ਹੈ। ਚੰਦ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰ ਘਟਾਓ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਧਦੇ ਫ਼ਾਸਲੇ ਦਾ ਹਰ 12 ਡਿਗਰੀ ਇੱਕ ਤਿਥੀ ਹੈ। 0 ਡਿਗਰੀ ਉੱਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ - ਇਹ ਮੱਸਿਆ (ਅਮਾਵਸ) ਹੈ, ਨਵਾਂ ਚੰਦ। 180 ਡਿਗਰੀ ਉੱਤੇ ਦੋਵੇਂ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ - ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ (ਪੂਰਨਿਮਾ), ਪੂਰਾ ਚੰਦ। 12 ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਤੀਹ ਕਦਮ 360 ਡਿਗਰੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਵਧਦੇ ਚੰਦ ਦੇ ਪੰਦਰਵਾੜੇ (ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ) ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ ਤਿਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘਟਦੇ ਚੰਦ ਦੇ ਪੰਦਰਵਾੜੇ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ) ਵਿੱਚ ਪੰਦਰਾਂ।
ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਦ ਇਹ 12 ਡਿਗਰੀ ਬਦਲਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤਿਥੀ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ - ਇਹ ਲਗਭਗ 20 ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਕਰੀਬਨ 27 ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਚੱਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਗੱਲ ਪੰਚਾਂਗ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤੀਆਂ ਅਜੀਬ ਲੱਗਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਤਿਥੀਆਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਵਾਰ: ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਦਿਨ, ਪਰ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਗਿਣਿਆ
ਵਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਅੰਗ ਹੈ - ਸੋਮਵਾਰ, ਮੰਗਲਵਾਰ ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ - ਪਰ ਆਮ ਕੈਲੰਡਰ ਨਾਲੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ਰਕ ਹੈ: ਹਿੰਦੂ ਦਿਨ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਅਗਲੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਨੂੰ ਤੜਕੇ 4 ਵਜੇ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਅਜੇ ਵੀ ਸੋਮਵਾਰ ਦੇ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਆਪ ਅਸਲ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹਨ: ਪੁਰਾਣੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਸੱਤ ਦਿਸਦੇ "ਗ੍ਰਹਿ" (ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਮੰਗਲ, ਬੁੱਧ, ਬ੍ਰਹਿਸਪਤੀ, ਸ਼ੁੱਕਰ, ਸ਼ਨੀ) ਆਪਣੀ ਦਿਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਦਿਨ ਦੇ ਘੰਟਿਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਘੰਟੇ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦਿਨ ਦਾ ਨਾਂ ਪਿਆ। ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐਤਵਾਰ ਤੋਂ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਤੱਕ ਦੇ ਦਿਨ ਬਣੇ, ਇਸੇ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਦਿਨ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿ ਇੱਕੋ ਹੈ।
ਨਕਸ਼ੱਤਰ: ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਦਾ ਪਤਾ
ਕ੍ਰਾਂਤੀਵ੍ਰਿੱਤ - ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਉਹ ਪੱਟੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਲੰਘਦੇ ਹਨ - 13°20' ਦੇ 27 ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਇੱਕ ਨਕਸ਼ੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਹਿਣੀ, ਪੁਸ਼ਯ ਅਤੇ ਅਨੁਰਾਧਾ ਵਰਗੇ ਤਾਰਾ-ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ। ਦਿਨ ਦਾ ਨਕਸ਼ੱਤਰ ਬੱਸ ਉਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵੇਲੇ ਚੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਨੂੰ ਲਗਭਗ 27.3 ਦਿਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹਰ ਨਕਸ਼ੱਤਰ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ ਇੱਕ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਪੰਚਾਂਗ ਵਿੱਚ ਨਕਸ਼ੱਤਰ ਲਗਭਗ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਨਕਸ਼ੱਤਰਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ: ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮ ਨਕਸ਼ੱਤਰ (ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਚੰਦ ਦਾ ਨਕਸ਼ੱਤਰ) ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀਆਂ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਹੂਰਤ ਦੀ ਚੋਣ ਦਿਨ ਦੇ ਨਕਸ਼ੱਤਰ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਟਿਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯੋਗ: ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਮਾਪ
ਯੋਗ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਹਿਜੇ ਸਮਝ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਰੋਲ ਗਣਿਤ ਵਾਲਾ ਅੰਗ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰ ਨੂੰ ਚੰਦ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂਤਰ ਨਾਲ ਜੋੜੋ, ਜੋੜ ਨੂੰ 360 ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਲਓ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ 13°20' ਦੇ 27 ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੋ - ਓਨੇ ਹੀ ਆਕਾਰ ਦੇ ਜਿੰਨਾ ਇੱਕ ਨਕਸ਼ੱਤਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ। ਹਰ ਹਿੱਸਾ 27 ਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਤੋਂ ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ ਤੱਕ। ਜਿੱਥੇ ਤਿਥੀ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਮਾਪਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਯੋਗ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੋੜ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਪਰੰਪਰਾ ਕੁਝ ਯੋਗਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਤੀਪਾਤ ਅਤੇ ਵੈਧ੍ਰਿਤੀ, ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਅਤੇ ਪੰਚਾਂਗ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਗਿਣਦੇ ਆਏ ਹਨ।
ਕਰਨ: ਅੱਧੀ ਤਿਥੀ
ਕਰਨ ਅੱਧੀ ਤਿਥੀ ਹੈ - ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਦੇ ਕੋਣ ਦਾ ਹਰ 6 ਡਿਗਰੀ ਦਾ ਕਦਮ। ਇੱਕ ਚੰਦਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ 60 ਅੱਧੇ ਕਦਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਰਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਸਿਰਫ਼ 11 ਹਨ: ਸੱਤ "ਚਰ" ਕਰਨ (ਬਵ, ਬਾਲਵ, ਕੌਲਵ, ਤੈਤਿਲ, ਗਰ, ਵਣਿਜ, ਵਿਸ਼ਟੀ) ਜੋ ਹਰ ਇੱਕ ਅੱਠ ਵਾਰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਾਰ "ਸਥਿਰ" ਕਰਨ (ਸ਼ਕੁਨੀ, ਚਤੁਸ਼ਪਦ, ਨਾਗ, ਕਿੰਸਤੁਘਨ) ਜੋ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੱਸਿਆ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਾਹ ਵਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੱਦਰਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਮੰਨਦੀ ਹੈ - ਪੁਰੋਹਿਤ ਮਹੂਰਤ ਕੱਢਦੇ ਵੇਲੇ ਨੇਮ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।
ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਤਾਰੀਖ਼ ਦੀ ਥਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਕਿਉਂ
ਦੇਖੋ ਕਿ ਪੰਜਾਂ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝਾ ਕੀ ਹੈ: ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਇੱਕ ਚੱਲਦੇ ਕੋਣ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੱਦ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਚੰਦ 12 ਡਿਗਰੀ ਖਿਸਕਣ ਲਈ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਤਿਥੀ ਸਵੇਰੇ 09:41 ਉੱਤੇ ਵੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਤ 11:58 ਉੱਤੇ ਵੀ; ਨਕਸ਼ੱਤਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵੇਲੇ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪੰਚਾਂਗ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਕਿ "ਅੱਜ ਪੰਚਮੀ ਹੈ", ਜਿਵੇਂ ਕੈਲੰਡਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਅੱਜ 14 ਤਾਰੀਖ਼ ਹੈ" - ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ "ਪੰਚਮੀ 14:32 ਤੱਕ, ਫਿਰ ਸ਼ਸ਼ਠੀ", ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਦ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਲਕੀਰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪੰਚਾਂਗ ਦੇ ਪੰਨੇ ਉੱਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਵੇਲੇ ਦੀ ਤਿਥੀ ਸ਼ਹਿਰ-ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਲਈ ਤਿਥੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਢਾਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਛਪਿਆ ਕੈਲੰਡਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਅਸਮਾਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ। ਪਰੰਪਰਾ ਨੇ ਕਦੇ ਤਿਥੀਆਂ ਨੂੰ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਦਿਨ ਬਣਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹਿਆ ਜੋ ਉਹ ਹਨ: ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਪਲ-ਪਲ ਦੀ ਥਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਸਵੇਰ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਂਚਦੇ ਹਾਂ: ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਈਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਿਥੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹੂਰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਛਾਪਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਚਾਂਗ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਗੱਲਾਂ - ਸਮੱਗਰੀ, ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣਾ - Purohit.app 'ਤੇ ਹੋਈਆਂ ਅਸਲ ਬੁਕਿੰਗਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹਨ। ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਭਾਈਚਾਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਸਲਾਹ ਹੀ ਮੰਨਣਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਨਾ ਸਾਡੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਗਾਈਡ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੰਨੇ ਨੂੰ ਹੀ ਸਹੀ ਮੰਨੋ।