ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ, ವಿದ್ಯಾರಂಭ: ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರದ ಸಂಸ್ಕಾರ

ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ ಎಂದರೆ ಮಗು ತನ್ನ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಸಂಸ್ಕಾರ. ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ಗಣಪತಿಯ ಪೂಜೆಯ ನಂತರ ಹಿರಿಯರು ಅಥವಾ ಪುರೋಹಿತರು ಮಗುವಿನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬರೆಸುತ್ತಾರೆ. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ವಿದ್ಯಾರಂಭ ಅಥವಾ ಎಳುತ್ತಿನಿರುತ್ತು ಎಂದೂ, ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಹಾತೆಖೊರಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೆಸರೇ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಅಕ್ಷರದ ಅಭ್ಯಾಸ, ಅಂದರೆ ಕಲಿಕೆಯ ವಿಧಿವತ್ತಾದ ಆರಂಭ. ಜೀವನದ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಮನಮುಟ್ಟುವ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಸಾಲಿಗೂ ಇದು ಸೇರುತ್ತದೆ: ಪುಟ್ಟ ಮಗು, ಒಂದು ತಟ್ಟೆ ಅಕ್ಕಿ, ಮೊದಲ ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ತಿದ್ದುವ ಪುಟ್ಟ ಬೆರಳು. ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ವಿಜಯದಶಮಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ, ಪೂಜೆ, ಅಕ್ಷರ ಬರೆಸುವ ಕ್ಷಣ, ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಇದು ಹೇಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಲೇಖನ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಾವಾಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ: ವಿಜಯದಶಮಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ

ಈ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ದಿನ ವಿಜಯದಶಮಿ - ನವರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸುವ ಹತ್ತನೆಯ ದಿನ, ವಿಜಯದ ದಿನ. ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಹಿಂದಿನ ತರ್ಕ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತನೆಯ ದಿನವೇ ಸರಸ್ವತಿ ಪೂಜೆ. ಅಂದು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ದೇವಿಯ ಪಾದದ ಬಳಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಅದೇ ದಿನ ಆಯುಧ ಪೂಜೆಯಾಗಿ ಉಪಕರಣ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಎಂಟನೆಯ ದಿನವಾದ ದುರ್ಗಾಷ್ಟಮಿಯಿಂದಲೇ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪೂಜೆಗೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ (ಇದನ್ನು ಪೂಜವೈಪ್ಪು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ). ವಿಜಯದಶಮಿಯಂದು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ಆರಂಭಿಸುವ ಆ ದಿನವೇ, ಇನ್ನೂ ಏನನ್ನೂ ಬರೆದಿರದ ಮಗು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ: ವಿಜಯದಶಮಿಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರಂಭ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ ಕಾಯುವ ಎರಡು ಮೂರು ವರ್ಷದ ಪುಟಾಣಿಗಳಿಗೆ ಲೇಖಕರು, ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು ಅರ್ಚಕರು ಅಕ್ಷರ ಬರೆಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ದಿನದ ಇತರ ಆಚರಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ದಸರಾ ಲೇಖನ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿಜಯದಶಮಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಲವು ಇದೆ, ಆದರೆ ಅದೇ ದಿನ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಕಡ್ಡಾಯವಿಲ್ಲ. ವಸಂತ ಪಂಚಮಿ (ಸರಸ್ವತಿಯ ವಸಂತದ ಹಬ್ಬ; ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಹಾತೆಖೊರಿಗೆ ಇದೇ ಮೆಚ್ಚಿನ ದಿನ), ಅಕ್ಷಯ ತೃತೀಯ, ಅಥವಾ ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಗೊತ್ತುಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಶುಭ ದಿನದಂದೂ ಈ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಗುವಿಗೆ ಎರಡರಿಂದ ಐದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ, ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ವಿಜಯದಶಮಿ ತಪ್ಪಿಹೋದರೆ ಬೇರೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನ ಆರಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಯಾವ ಕೊರತೆಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಂಸ್ಕಾರದ ಹೃದಯ: ಸರಸ್ವತಿ ಪೂಜೆ

ಅಕ್ಷರ ಬರೆಸುವ ಮೊದಲು ಪೂಜೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಡಂಬರದ್ದಲ್ಲ, ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ:

• ಗಣಪತಿ ಪೂಜೆ - ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವಂತೆ, ಮೊದಲು ವಿಘ್ನನಿವಾರಕನನ್ನು ಆವಾಹಿಸುತ್ತಾರೆ.
• ಸರಸ್ವತಿ ಪೂಜೆ - ದೇವಿಯ ಪಟದ ಮುಂದೆ, ಇಲ್ಲವೇ ದೇವಿಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಹಚ್ಚಿದ ದೀಪದ ಮುಂದೆ, ವಿದ್ಯಾದೇವತೆಯನ್ನು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೂ ಒಂದು ಪೆನ್ ಅನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೇವಿಯ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಸರಸ್ವತಿ ವಂದನೆಯನ್ನು ("ಯಾ ಕುಂದೇಂದು...") ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ.
• ಸಂಕಲ್ಪ - ಮಗುವಿನ ಹೆಸರು, ಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು, ಅಂದರೆ ವಿದ್ಯೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಪುರೋಹಿತರು ಸಂಸ್ಕಾರ ನಡೆಸಿಕೊಡುವುದಾದರೆ, ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಕೆಲಸ ಈ ಪೂಜೆಯೇ; ಇದಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಹಿಡಿಯಬಹುದು. ಇದರೊಳಗೇ ಗುರು ವಂದನೆ, ಅಂದರೆ ಗುರುವಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುವುದೂ ಸೇರಿರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕೌಶಲವನ್ನಲ್ಲ, ಒಂದು ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ: ಮಗುವಿನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬರೆಸುವವರು ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಗುರುವಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ.

ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರಗಳು: ಅಕ್ಕಿಯ ತಟ್ಟೆ, ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬರೆಸುವುದು

ನಂತರ ಆ ಮುಖ್ಯ ಕ್ಷಣ. ಅಗಲವಾದ ತಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಹರಿವಾಣದಲ್ಲಿ ಹಸಿ ಅಕ್ಕಿ ಹರಡುತ್ತಾರೆ (ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬರೀ ಅಕ್ಕಿ; ಬೇರೆಡೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅರಿಶಿನ ಬೆರೆಸಿದ ಅಕ್ಕಿ). ಹಿರಿಯರು ಅಥವಾ ಪುರೋಹಿತರು ಮಗುವನ್ನು ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಬಲಗೈ ತೋರುಬೆರಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಳು ಕಾಳಾಗಿ ಮೊದಲ ಬರಹವನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ:

• ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು "ಓಂ", ನಂತರ "ಓಂ ಹರಿ ಶ್ರೀ ಗಣಪತಯೇ ನಮಃ" ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಕಲಿಕೆಯ ಜೊತೆಗೆ ದೈವಾನುಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಬರಲಿ ಎಂಬ ಹಾರೈಕೆಯಿಂದ "ಹರಿ ಶ್ರೀ" ಮೊದಲು ಬರುತ್ತದೆ.
• ತೆಲುಗು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ "ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ ಸಿದ್ಧಂ ನಮಃ". ಈ ಪದ್ಧತಿ ಎಷ್ಟು ಹಳೆಯದೆಂದರೆ, ಇದರ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದಾಗಿ ತೆಲುಗು ವರ್ಣಮಾಲೆಯನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಓನಮಾಲು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
• ಬೇರೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ "ಓಂ", "ಓಂ ಗಣೇಶಾಯ ನಮಃ", ಅಥವಾ ಮಗುವಿನ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರಗಳು - ಇಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೇ ಪವಿತ್ರವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ಕೇರಳದ ವಿಸ್ತೃತ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಉಂಗುರದಿಂದ ಮಗುವಿನ ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೂ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಅಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ. ಹೊರಗೆ ಬರೆಯುವ ಮೊದಲು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಒಳಗೆ ಬರೆಯುವ ಸಂಕೇತ ಇದು. ಆಮೇಲೆ ಮಗು ತನ್ನದೇ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಲೋ ಗೊಂದಲದಿಂದಲೋ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು "ಬರೆಯುತ್ತದೆ"; ಎರಡೂ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಭಾಗವೇ. ಆ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ನಂತರ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ - ಅದು ಮನೆಯ ಅಡುಗೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರಗಳೂ ಅದರೊಂದಿಗೇ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

ಪೆನ್ನು ಕಾಗದದ ಬದಲು ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಬೆರಳು ಏಕೆ? ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕಾರಣ - ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿಗೆ ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದರ ಸಂಕೇತವೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು: ಮನೆಯವರ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವ ಧಾನ್ಯದಲ್ಲೇ ಅಕ್ಷರ ತಿದ್ದುವುದು, ಉಪಕರಣಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಪ್ರಯತ್ನ, ಹಿರಿಯರ ಕೈ ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಗುವಿನ ಕೈಯನ್ನು ತಿದ್ದುವುದು.

ಪ್ರದೇಶವಾರು ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಯ ಬಗೆಗಳು

ಪ್ರದೇಶ	ಹೆಸರು	ವಿಶೇಷತೆಗಳು
ಕೇರಳ	ವಿದ್ಯಾರಂಭಂ / ಎಳುತ್ತಿನಿರುತ್ತು	ವಿಜಯದಶಮಿಯಂದು ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ವಿದ್ಯಾರಂಭ; ನಾಲಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿನ್ನದ ಉಂಗುರ; ಮೊದಲ ಬರಹವಾಗಿ "ಹರಿ ಶ್ರೀ"
ಆಂಧ್ರ, ತೆಲಂಗಾಣ	ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸಂ	ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ (ಬಾಸರದ ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕ್ಷೇತ್ರ); ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಕ್ಕಿಯ ತಟ್ಟೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ಲೇಟು ಬಳಪವೂ ಇರುತ್ತದೆ
ತಮಿಳುನಾಡು	ವಿದ್ಯಾರಂಭಂ / ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸಂ	ಸರಸ್ವತಿ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಆಯುಧ ಪೂಜೆಯ ದಿನದ ನಂತರ ಬರುವ ವಿಜಯದಶಮಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಲವು; ಕೂತ್ತನೂರಿನ ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಾಲಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕ್ಷೇತ್ರ
ಕರ್ನಾಟಕ	ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸ	ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಶಾರದಾ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ - ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶೃಂಗೇರಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ
ಬಂಗಾಳ	ಹಾತೆಖೊರಿ	ಸರಸ್ವತಿ ಪೂಜೆಯ ದಿನ (ವಸಂತ ಪಂಚಮಿ) ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ದೇವಿಯ ಮುಂದೆ ಪುರೋಹಿತರು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಸ್ಲೇಟಿನ ಮೇಲೆ ಬಳಪದಿಂದ ಬರೆಸುತ್ತಾರೆ
ಉತ್ತರ ಭಾರತ	ವಿದ್ಯಾರಂಭ ಸಂಸ್ಕಾರ	ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಸಂತ ಪಂಚಮಿಯಂದೇ, ಅಥವಾ ಪಂಚಾಂಗ ನೋಡಿ ಗೊತ್ತುಮಾಡಿದ ಶುಭ ದಿನದಂದು

ಆ ದಿನಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಲಹೆಗಳು

• ಪುಟ್ಟ ಮಗುವನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಮಯ: ಇಡೀ ಸಂಸ್ಕಾರ ಒಂದು ಗಂಟೆಯೊಳಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಗು ಅತ್ಯಂತ ಖುಷಿಯಾಗಿರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ, ಮತ್ತು ಮೊದಲೇ ಏನಾದರೂ ತಿನ್ನಿಸಿ. ಮಗು ಅತ್ತರೂ ಅದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಭಾಗವೇ - ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
• ಏನೇನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು: ಅಕ್ಕಿಯ ತಟ್ಟೆ, ಪೂಜೆಗೆ ಇಡಲು ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಪುಸ್ತಕ ಮತ್ತು ಪೆನ್ಸಿಲ್, ಹೂವು, ದೀಪ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ಮೂಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು. ಪುರೋಹಿತರು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ವಿಜಯದಶಮಿಯ ಸಾಮೂಹಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದೇವಾಲಯದವರೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
• ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬರೆಸುವವರು ಯಾರು: ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿ, ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಶಿಕ್ಷಕರು ಅಥವಾ ಪುರೋಹಿತರು - ಮನೆಯವರು ಯಾರನ್ನು ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ಗುರುವಾಗಲು ಯೋಗ್ಯರೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಸಂಪ್ರದಾಯ ಅವರನ್ನೇ ಗೌರವಿಸುತ್ತದೆ.
• ಬುಕಿಂಗ್: ಈ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೇಡಿಕೆಯ ದಿನ ವಿಜಯದಶಮಿ. ಆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆಗೆ ಪುರೋಹಿತರು ಬರಬೇಕೆಂದರೆ ಬಹಳ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಬುಕ್ ಮಾಡಿ - ಪರಿಶೀಲಿತ ಪುರೋಹಿತರಿಗಾಗಿ ವಿನಂತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ.