पूजा आणि संस्कार1 ऑक्टोबर 2026

जावळ (मुंडन) संस्कार: विधी, मुहूर्त आणि योग्य वय

जावळमुंडन संस्कारचूडाकरणजावळ मुहूर्ततिरुपती मुंडनmundan sanskar

जावळ (मुंडन) संस्कार, ज्याला शास्त्रांत चूडाकरण किंवा चौल म्हणतात, हा हिंदू परंपरेतील बाळाचे पहिल्यांदा केस काढण्याचा संस्कार आहे; यात बाळ जन्मतः घेऊन आलेले केस विधिपूर्वक काढले जातात. सोळा संस्कारांपैकी हा एक असून तो बहुधा बाळाच्या 1ल्या किंवा 3ऱ्या वर्षी केला जातो; मुहूर्त पुरोहित बाळाची जन्मकुंडली आणि पंचांग पाहून ठरवतात. जन्मतः आलेल्या केसांत अशुद्धी आणि पूर्वजन्मीचे प्रभाव असतात असे मानले जाते, आणि ते काढणे ही नव्या, आशीर्वादित सुरुवातीसाठी केलेली प्रार्थना असते.

आई-वडिलांसाठी जावळ म्हणजे जितक्या भावना, तितकीच व्यवस्थाही: आधी रडणारे आणि मग खुदुखुदु हसणारे बाळ, सतत आजूबाजूला असणारी आजी, हलक्या हाताचा न्हावी, आणि संस्काराचे पावित्र्य जपणारे पुरोहित. या लेखात हा संस्कार का केला जातो, मुहूर्त कधी आणि कसा ठरतो, टप्प्याटप्प्याने विधी, तिरुपतीसारख्या ठिकाणी तीर्थक्षेत्री मुंडन करण्याची परंपरा, आणि नंतर घ्यायची योग्य काळजी, हे सगळे समजावले आहे.

जावळ किंवा चूडाकरण म्हणजे काय, आणि ते का करतात?

चूडाकरण म्हणजे शब्दशः "चूडा करणे": बाकीच्या डोक्यावरचे केस काढताना टाळूवर परंपरेने ठेवली जाणारी केसांची छोटी शेंडी (हिलाच शिखा असेही म्हणतात). सोळा संस्कारांच्या शास्त्रीय यादीत चूडाकरण साधारणपणे आठवा संस्कार मानला जातो, अन्नप्राशनानंतरचा, म्हणजे बाळाला पहिल्यांदा अन्न भरवण्याच्या संस्कारानंतरचा. घरोघरी त्याला अनेक नावे आहेत: मराठी घरांत जावळ, गुजराती घरांत बाबरी, तमिळनाडूत मोट्टै आणि तेलुगू घरांत पुट्टु वेंट्रुकलु ("जन्मावेळचे केस").

परंपरेत या विधीची अनेक कारणे सांगितली आहेत, आणि ती एकत्र समजून घेणे योग्य ठरते:

  • जन्मतः आलेले केस काढणे: बाळ जन्मतः घेऊन आलेले केस गर्भात वाढलेले असतात. परंपरा मानते की त्यात त्या आधीच्या अवस्थेचे अवशेष असतात, आणि ते काढल्याने बालपणाची स्वच्छ, पवित्र सुरुवात होते.
  • पूर्वजन्माविषयीची श्रद्धा: लोकपरंपरेत जन्मतः आलेल्या केसांचा संबंध पूर्वजन्मांतील कर्मांच्या खुणांशी (पुढे चालत आलेले ऋण किंवा बंधन) जोडला जातो, आणि ते काढणे ही प्रतीकात्मक मुक्ती असते, जेणेकरून बाळ हे आयुष्य कोणत्याही ओझ्याविना सुरू करू शकेल. ही एखाद्या एकाच शास्त्रवचनातील व्याख्या नसून घरोघरी पिढ्यानपिढ्या चालत आलेली भक्तिपूर्ण समजूत आहे, आणि प्रत्येक समाज ती आपापल्या शब्दांत मांडतो.
  • मस्तकाला आशीर्वाद: आपल्या परंपरेत मस्तकाच्या टाळूला फार पूज्य मानले जाते. या संस्कारात बाळाच्या दीर्घायुष्यासाठी, बुद्धीसाठी आणि आरोग्यासाठी प्रार्थना केली जाते; केस काढताना आणि नंतर डोक्याला लेप लावताना मंत्र म्हटले जातात.
  • व्यावहारिक बाजू: केस काढल्याने नंतर दाट, निरोगी केस येतात आणि भारतीय उन्हाळ्यात टाळू स्वच्छ राहते, असे वडीलधारी मंडळी फार पूर्वीपासून सांगत आली आहेत. हे वैद्यकीय सत्य म्हणून नव्हे, तर प्रेमाने दिलेले लोकशहाणपण म्हणून घ्या; या विधीचे खरे महत्त्व आध्यात्मिक आहे.

जावळ कधी काढतात?

मनुस्मृती चूडाकरण पहिल्या किंवा तिसऱ्या वर्षी सांगते, आणि आजही हीच पद्धत सर्वाधिक प्रचलित आहे. त्याभोवती आजही पाळल्या जाणाऱ्या आणखी काही प्रथा आहेत:

प्रथातपशील
1ले वर्ष (पहिल्या वाढदिवसापूर्वी)अनेक समाजांत प्रचलित, बहुधा मंदिरदर्शनासोबत केले जाते
3रे वर्षदुसरा शास्त्रीय पर्याय; बाळ थोडे मजबूत व्हावे म्हणून अनेक जण तोपर्यंत थांबतात
साधारणपणे विषम वर्षे1ल्या, 3ऱ्या, 5व्या किंवा 7व्या वर्षी जावळ काढायचे, सम वर्षी कधीच नाही, ही सर्वत्र आढळणारी प्रथा
मुलींचे जावळअनेक घरांमध्ये केले जाते आणि काहींमध्ये केले जात नाही; दोन्ही पद्धती पारंपरिकच आहेत, म्हणून तुमच्या घरची प्रथा पाळा
कुलदेवतेचे नवसकाही घरांमध्ये जावळ फक्त कुलदेवतेच्या स्थानीच काढले जाते, नवसात सांगितलेल्या वयात

तुमच्या घराची ठरलेली प्रथा असेल तर तीच तुमचे उत्तर. नसेल, तर चांगल्या मुहूर्तावर 1ल्या किंवा 3ऱ्या वर्षी जावळ काढणे हा सर्वसाधारण पर्याय आहे, आणि बाळाची कुंडली पाहून तुमचे पुरोहित सल्ला देऊ शकतात.

जावळाचा मुहूर्त कसा ठरवतात

बाळाच्या इतर बहुतेक संस्कारांपेक्षा जावळाच्या मुहूर्ताबाबत जास्त काळजी घेतली जाते, कारण परंपरेत काही विशिष्ट महिने, नक्षत्रे आणि तिथी वस्तऱ्यासाठी अयोग्य मानल्या आहेत. पुरोहित साधारणपणे पुढील गोष्टी पाहतात:

  • हिंदू महिना: काही चांद्र महिने जावळासाठी परंपरेने शुभ मानले जातात तर काही टाळले जातात; पंचांगाच्या परंपरांनुसार आणि प्रदेशानुसार हे नियम वेगवेगळे आहेत, आणि म्हणूनच हा मुहूर्त एखाद्या सर्वसाधारण यादीवरून नव्हे, तर पुरोहितांकडून ठरवला जातो.
  • बाळाचे जन्मनक्षत्र आणि रास: निवडलेल्या दिवसाचे नक्षत्र बाळाच्या नक्षत्राला अनुकूल असावे, आणि जन्मनक्षत्राशी न जुळणारे दिवस बाजूला ठेवले जातात.
  • तिथी आणि वार: शुभ तिथी आणि वार निवडले जातात, आणि त्या दिवशी राहुकाळासारख्या वेळा टाळल्या जातात.
  • ऋतू आणि ठिकाण: लहानग्याचे उघडे डोके लक्षात घेऊन अनेक जण थंड हवेचे महिने पसंत करतात, आणि मंदिरातील जावळ त्या देवस्थानाच्या दिनदर्शिकेनुसार ठरवले जाते.

हे नियम स्वतः सोडवत बसण्याऐवजी बाळाची जन्मतारीख, जन्मवेळ आणि जन्मस्थान पुरोहितांना द्या आणि त्यांना तारखा सुचवू द्या. कोणत्याही दिवसाची तिथी आणि नक्षत्र तुम्ही आमच्या दैनिक पंचांगात पाहू शकता, आणि बाळाची जन्मकुंडली आमच्या कुंडली साधनात पाहू शकता; पण या विशिष्ट मुहूर्ताबाबत ही साधने पुरोहितांच्या निर्णयाला सोबत म्हणून वापरा, पर्याय म्हणून नव्हे.

जावळाचा विधी: टप्प्याटप्प्याने

घरी असो, सभागृहात असो किंवा मंदिरात, विधीचा क्रम साधारण ठरलेला असतो:

  1. तयारी: जागा स्वच्छ करून पूजेची मांडणी केली जाते. बाळाला आंघोळ घालून नवे कपडे घातले जातात, आणि न्हाव्याची हत्यारे, किंवा घरच्यांनी आणलेले निर्जंतुक केलेले नवे वस्तरे, कोमट पाण्यासोबत तयार ठेवले जातात.
  2. गणपती पूजन आणि संकल्प: पुरोहित श्रीगणेशाचे आवाहन करतात, आणि आई-वडील संकल्प करतात की बाळाच्या दीर्घायुष्य, आरोग्य आणि तेजस्वितेसाठी ते बाळाचे चूडाकरण करत आहेत.
  3. होम: वैदिक मंत्रांसह अग्निविधी केला जातो. शास्त्रीय विधीत अग्नी या संस्काराचा साक्षी असतो, आणि बाळाच्या कल्याणासाठी तुपाच्या आहुती दिल्या जातात.
  4. पहिली कात्री: मंत्रोच्चार सुरू असताना पहिल्या बटा विधिपूर्वक कापल्या जातात. अनेक परंपरांमध्ये पहिली कात्री वडील लावतात; इतरांमध्ये, विशेषतः उत्तर भारतातील अनेक समाजांत, हा मान मामांचा असतो. पुरोहित केस ओले करतात, आणि कधी कधी पहिली कात्री तीन-चार प्रतीकात्मक वेळा, प्रत्येक वेळी आशीर्वादासह लावली जाते.
  5. न्हावी जावळ पूर्ण करतो: त्यानंतर न्हावी हलक्या हाताने संपूर्ण डोक्यावरचे केस काढतो. अनेक घरांमध्ये चूडाकरणाच्या अर्थाला धरून टाळूवर छोटी शेंडी (शिखा) ठेवली जाते; इतर घरांमध्ये पूर्ण केस काढले जातात. दोन्ही पद्धती रूढ आहेत.
  6. केस गोळा करणे: काढलेले केस कधीही असेच फेकून दिले जात नाहीत. ते परंपरेने कणकेच्या गोळ्यात, शेणात किंवा कापडात गोळा करून नंतर पवित्र नदीत अर्पण केले जातात, स्वच्छ मातीत पुरले जातात, किंवा जिथे जावळ काढले त्या मंदिरात अर्पण केले जातात.
  7. डोक्याला लेप: नुकतेच केस काढलेले डोके धुऊन त्याला थंडावा देणारा लेप लावला जातो, सहसा हळद आणि चंदनाचा; हे दोन्ही जंतुनाशक आणि शुभ आहेत. काही घरांमध्ये कुंकू किंवा चंदनाने स्वस्तिक काढले जाते.
  8. आशीर्वाद: आरती होते, वडीलधारी मंडळी बाळाला आशीर्वाद देतात, आणि सर्व जण मिळून सणासारखे जेवण करतात. उरलेले केस अर्पण करण्यापूर्वी बरेच आई-वडील पहिल्या केसांची एक बट आठवण म्हणून जपून ठेवतात; याबाबत घरोघरी वेगवेगळ्या प्रथा आहेत, म्हणून वडीलधाऱ्यांना विचारा.

विधीसाठी एक ते दोन तास धरा; त्यातील प्रत्यक्ष केस काढण्याला काही मिनिटेच लागतात. वळवळणाऱ्या लहानग्याभोवती संयमाने आणि प्रेमाने विधी सांभाळणारे अनुभवी पुरोहित हवे असतील, तर Purohit.app वरून पडताळणी झालेल्या पुरोहितांसाठी विनंती करा; आम्ही बंगळुरू, हैदराबाद, चेन्नई, पुणे, मुंबई आणि दिल्ली येथे जावळाच्या विधीची व्यवस्था करतो. असा संस्कार करण्यासाठी पुरोहित कशी तयारी करतात, हे आमच्या पुरोहित नेमके काय करतात या लेखात समजावले आहे.

तीर्थक्षेत्री मुंडन: तिरुपती, ऋषिकेश आणि इतर पवित्र स्थाने

अनेक जण जावळ तीर्थक्षेत्री (पवित्र स्थानी) काढतात, आणि त्यामुळे हा संस्कार एक तीर्थयात्राच होतो:

  • तिरुपती: सर्वात प्रसिद्ध. तिरुमला येथे कल्याणकट्टा मुंडन सभागृहांमध्ये बाळाचे केस भगवान व्यंकटेश्वरांना अर्पण केले जातात - समर्पण आणि कृतज्ञता म्हणून, आणि बहुधा आई-वडिलांनी केलेला नवस फेडण्यासाठी. दरवर्षी लाखो कुटुंबे हे करतात.
  • ऋषिकेश आणि हरिद्वार: गंगेच्या काठी जावळ काढून केस नदीत विसर्जित करणे ही उत्तर भारतातील जिव्हाळ्याची परंपरा आहे, आणि तिथे घाटावरचे पुरोहित हा विधी करतात.
  • वाराणसी, प्रयागराज आणि इतर तीर्थक्षेत्रे: देशभरातील अनेक पवित्र घाटांवर आणि कुलदेवतांच्या मंदिरांत, पळनीपासून वैष्णोदेवीच्या बाणगंगेपर्यंत, असेच नदीकाठी मुंडन केले जाते.

तीर्थक्षेत्री केलेले आणि घरी केलेले जावळ दोन्ही तितकेच योग्य आहेत. तीर्थक्षेत्रामुळे तीर्थयात्रेचे पुण्य मिळते आणि बहुधा घराण्याचा एखादा विशिष्ट नवस पूर्ण होतो; घरच्या विधीत सोय, स्वच्छतेवर नियंत्रण आणि वडीलधाऱ्यांना सहज उपस्थित राहता येणे हे फायदे आहेत. काही जण दोन्ही करतात: घरी पुरोहितांच्या उपस्थितीत विधिपूर्वक पहिली कात्री, आणि नंतर तीर्थक्षेत्री संपूर्ण अर्पण. तुमच्या घराण्यात एखाद्या विशिष्ट देवतेचा नवस असेल, तर वडीलधारी मंडळी सांगतील त्याप्रमाणे तो पूर्ण करा. अनेक तमिळ घरांत कान टोचणे (कर्णवेध, कादु कुत्तु) त्याच दिवशी, मोट्टैनंतर लगेच, कुलदेवतेच्या मंदिरात केले जाते; दोन्ही करायचे ठरवले असेल, तर पुरोहितांना तसे सांगा.

केस काढल्यानंतर डोक्याची काळजी

  • हलक्या हाताने धुवा: विधीनंतर सुटे केस निघून जावेत म्हणून टाळू कोमट पाण्याने धुवा, आणि मऊ टॉवेलने हलकेच टिपून कोरडी करा.
  • त्वचेला थंडावा द्या: हळद-चंदनाच्या लेपाचा पातळ थर, साधे खोबरेल तेल किंवा बालरोगतज्ज्ञांनी सुचवलेले मॉइश्चरायझर टाळूला आराम देते. कुठे छोटी जखम झाली असेल तर लक्ष ठेवा आणि ती स्वच्छ ठेवा.
  • उन्हापासून जपा: नुकतेच उघडे झालेले डोके उन्हाने लवकर भाजते. काही दिवस बाळाला सावलीत ठेवा आणि बाहेर जाताना मऊ सुती टोपी घाला.
  • ठिकाणी स्वच्छतेचा आग्रह धरा: घरी असो किंवा गर्दीच्या मंदिरातील मुंडन सभागृहात, नवे किंवा योग्य प्रकारे निर्जंतुक केलेले पाते असलेच पाहिजे, यात तडजोड नाही. स्वतःचे नवे वस्तरे घेऊन जाणे सर्रास आहे आणि पूर्णपणे योग्य आहे.
  • केस असमान येतील हे लक्षात ठेवा: पुढच्या काही आठवड्यांत केस परत येतात, आणि त्यांचा पोत वेगळा दिसू शकतो; दोन्ही गोष्टी सामान्य आहेत, काळजीचे कारण नाही.

बहुतेक घरांमध्ये जावळाने बालपणातील सुरुवातीच्या तीन संस्कारांची मालिका पूर्ण होते. आधीचे संस्कार अजून करायचे असतील, तर आमचे नामकरण (बारसे) संस्कारावरील आणि अन्नप्राशन, म्हणजे बाळाला पहिल्यांदा भात भरवण्याच्या संस्कारावरील लेख त्याच व्यावहारिक तपशिलात मार्गदर्शन करतात.

नेहमी विचारले जाणारे प्रश्न

जावळ (मुंडन) संस्कार म्हणजे काय?

जावळ किंवा मुंडन, ज्याला शास्त्रांत चूडाकरण किंवा चौल म्हणतात, हा हिंदू परंपरेतील बाळाचे पहिल्यांदा केस काढण्याचा संस्कार आहे; यात शुभ मुहूर्तावर, होम आणि मंत्रांसह बाळाचे जन्मतः आलेले केस विधिपूर्वक काढले जातात. जन्मतः आलेल्या केसांत अशुद्धी आणि पूर्वजन्मीचे प्रभाव असतात असे मानले जाते, आणि ते काढणे ही नव्या, आशीर्वादित बालपणासाठी केलेली प्रार्थना असते.

जावळ कोणत्या वयात काढतात?

बहुधा बाळाच्या 1ल्या किंवा 3ऱ्या वर्षी; शास्त्रीय ग्रंथांनी सुचवलेली हीच दोन वये. सर्वत्र आढळणाऱ्या एका प्रथेनुसार साधारणपणे विषम वर्षे (1ले, 3रे, 5वे किंवा 7वे) निवडली जातात आणि सम वर्षे टाळली जातात; मात्र घराण्याच्या आणि समाजाच्या प्रथा वेगवेगळ्या असतात, आणि जिथे त्या आहेत तिथे त्याच पाळाव्यात.

मुलींचेही जावळ काढतात का?

अनेक घरांमध्ये हो, आणि इतर अनेक घरांमध्ये हा संस्कार फक्त मुलांचा केला जातो किंवा मुलींसाठी ऐच्छिक असतो. या दोन्ही भूमिका आधुनिक काळात निर्माण झालेल्या नसून दीर्घकाळ चालत आलेल्या परंपरा आहेत, म्हणून आपल्या घराची प्रथा पाळणे हेच आदरपूर्वक उत्तर; वडीलधाऱ्यांना खात्री नसेल तर तुमचे पुरोहित सल्ला देऊ शकतात.

जावळाचा मुहूर्त कसा ठरवला जातो?

पुरोहित आधी योग्य हिंदू महिना निवडतात, मग असा दिवस ज्याची तिथी, नक्षत्र आणि वार बाळाच्या जन्मनक्षत्राशी आणि राशीशी जुळतात, आणि राहुकाळासारख्या वेळा टाळतात. कोणते महिने आणि नक्षत्रे टाळावीत याबाबत परंपरांमध्ये फरक आहेत, म्हणून बाळाच्या जन्मतपशिलांवरून तुमच्या पुरोहितांनीच मुहूर्त ठरवणे उत्तम.

पहिली कात्री कोण लावते?

परंपरा वेगवेगळ्या आहेत: अनेक समाजांत विधीची पहिली कात्री वडील लावतात, तर उत्तर भारतातील अनेक घरांमध्ये हा मान मामांचा असतो. पुरोहित मंत्रांसह हा क्षण पार पाडतात, आणि मग न्हावी हलक्या हाताने जावळ पूर्ण करतो.

काढलेल्या केसांचे काय करतात?

केस काळजीपूर्वक गोळा केले जातात, बहुधा कणकेच्या गोळ्यात किंवा कापडात, आणि मग पवित्र नदीत अर्पण केले जातात, स्वच्छ मातीत पुरले जातात, किंवा जिथे जावळ काढले त्या मंदिरात अर्पण केले जातात. तिरुपतीला मुंडन सभागृहांमध्ये केस थेट भगवान व्यंकटेश्वरांना अर्पण केले जातात. ते कधीही असेच फेकून दिले जात नाहीत.

जावळ घरी काढावे की तिरुपतीसारख्या मंदिरात?

दोन्ही पूर्णपणे योग्य आहेत. तिरुपती किंवा ऋषिकेशसारख्या तीर्थक्षेत्री केलेल्या मुंडनाने तीर्थयात्रेचे पुण्य मिळते आणि बहुधा घराण्याचा नवस पूर्ण होतो, तर पुरोहितांसह घरी केलेल्या विधीत सोय असते आणि स्वच्छतेवर नियंत्रण ठेवणे सोपे जाते. काही जण घरी विधिपूर्वक पहिली कात्री लावतात आणि नंतर तीर्थक्षेत्री अर्पण पूर्ण करतात.

काही घरांमध्ये डोक्यावर शेंडी (शिखा) का ठेवतात?

चूडाकरण म्हणजे शब्दशः चूडा, म्हणजे टाळूवरची शेंडी, करणे; त्यामुळे शिखा ठेवणे हा या संस्काराच्या शास्त्रीय स्वरूपाचाच भाग आहे, आणि टाळू हा शरीरावरील पवित्र बिंदू मानला जातो. आज अनेक घरांमध्ये त्याऐवजी पूर्ण केस काढले जातात; दोन्ही पद्धती रूढ आहेत, म्हणून तुमची परंपरा पाळा.

जावळानंतर बाळाच्या डोक्याची काळजी कशी घ्यावी?

टाळू कोमट पाण्याने धुवा, हळद-चंदनाच्या लेपाचा किंवा खोबरेल तेलाचा थंडावा देणारा थर लावा, आणि काही दिवस बाहेर जाताना डोके सावलीत किंवा टोपीत ठेवा. केस काढण्यासाठी नवे किंवा निर्जंतुक केलेले पाते वापरले जाईल याची खात्री करा, आणि सुरुवातीला केस असमान येतील हे लक्षात ठेवा; ते सामान्य आहे.

आम्ही कसे तपासतो: आमच्या मार्गदर्शकांतील तारखा आणि मुहूर्त प्रकाशित करण्यापूर्वी पंचांगाशी जुळवून पाहिले जातात, आणि व्यावहारिक तपशील - साहित्य, लागणारा वेळ, दक्षिणा - Purohit.app वरील प्रत्यक्ष बुकिंगवर आधारित आहेत. परंपरा समाजानुसार बदलतात; तुमच्या पुरोहितांचे मार्गदर्शनच अंतिम. हे पान आमच्या इंग्रजी मार्गदर्शकाचे भाषांतर आहे. काही वेगळे वाटल्यास इंग्रजी पान प्रमाण माना.

तुमच्या विधीसाठी पुरोहित हवे आहेत?

कोणती पूजा करायची आहे ते सांगा. तुमच्या शहरातील पुरोहित तुम्हाला फोन किंवा WhatsApp वर संपर्क करतील.

पुरोहितांसाठी विनंती करा

तुमच्या तारखेसाठी कार्ड तयार करा

पुढील सर्व सण आणि व्रते, तुमच्या शहराच्या तारखांसह

संबंधित लेख

पूजा आणि संस्कार

मुंज (उपनयन): वय, विधी, कालावधी आणि खर्च

मुंज (उपनयन) संस्कारासाठी व्यावहारिक मार्गदर्शक: त्याची प्रादेशिक नावे, योग्य वय आणि हंगाम, दिवसभरातील विधींचा संपूर्ण क्रम, तुम्ही करायची तयारी, आणि पुरोहित दक्षिणा कशी सांगतात.

पूजा आणि संस्कार

अन्नप्राशन संस्कार: महिना, मुहूर्त आणि विधी

बाळाला पहिल्यांदा अन्न भरवण्याच्या अन्नप्राशन संस्काराचे पालकांसाठी संपूर्ण मार्गदर्शन: मुलगा आणि मुलीसाठी महिन्यांच्या प्रथा, मुहूर्ताची निवड, खिरीचा पहिला घास, वस्तू निवडण्याचा खेळ आणि मुखे भात, चोरूणू यांसारखी प्रादेशिक रूपे.

पूजा आणि संस्कार

अय्यंगार श्रार्धम्: श्रीवैष्णव श्राद्ध कसे करतात

श्रीवैष्णव घराणी वार्षिक श्रार्धम् कसे करतात: श्री महाविष्णूंसह पाच आसने, पूर्ण विधीपासून सर्वात सोप्यापर्यंत प्रकारांची श्रेणी, होमाच्या प्रकारावर भर का, आणि एकादशी व पुढे ढकलण्याचे नियम.

Purohit App

Panchang & Kundali

Get App