ਅਕਸ਼ਰਾਭਿਆਸਮ / ਵਿੱਦਿਆਰੰਭਮ: ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਰਸਮ
ਅਕਸ਼ਰਾਭਿਆਸਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਵਿੱਦਿਆਰੰਭਮ ਜਾਂ ਏਜ਼ੁਥਿਨਿਰੁੱਤੁ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਹਾਤੇ ਖੋੜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਸਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਬਜ਼ੁਰਗ ਜਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ ਬੱਚੇ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਾਮ ਆਪ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਅਕਸ਼ਰ ਯਾਨੀ ਅੱਖਰ, ਅਭਿਆਸਮ ਯਾਨੀ ਅਭਿਆਸ, ਵਿੱਦਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀਵਤ ਸ਼ੁਰੂਆਤ। ਇਹ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਪੜਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਕੋਮਲ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਇੱਕ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਬੱਚਾ, ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਥਾਲੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰ ਉਲੀਕਦੀ ਇੱਕ ਉਂਗਲ। ਇਸ ਗਾਈਡ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਦੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ, ਪੂਜਾ, ਅਸਲ ਲਿਖਾਈ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਰੂਪ।
ਇਹ ਕਦੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ
ਇਸ ਰਸਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਨਿਆ-ਪ੍ਰਮੰਨਿਆ ਦਿਨ ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਨਵਰਾਤਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਸਵਾਂ ਦਿਨ, ਜਿੱਤ ਦਾ ਦਿਨ। ਇਸ ਪਰੰਪਰਾ ਪਿੱਛੇ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀ ਸੋਚ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਿਨ ਸਰਸਵਤੀ ਮਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਨੌਵਾਂ ਦਿਨ ਆਪ ਸਰਸਵਤੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਆਯੁਧ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ-ਧੰਦੇ ਦੇ ਸੰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਦਿਨ, ਦੁਰਗਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਤੋਂ ਹੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ (ਪੂਜਾ ਵੈਪੁ)। ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਫਿਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਬੱਚੇ ਨੇ ਕਦੇ ਕੁਝ ਲਿਖਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅੱਖਰ ਫੜਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਿਨ ਸਾਰਾ ਸਮਾਜ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਮੁੜ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਇਕੱਠ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਵਿੱਦਿਆਰੰਭਮ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਲੇਖਕ, ਵਿਦਵਾਨ ਅਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਦੋ-ਦੋ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਰ ਲਿਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਿਨ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਰੀਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਡਾ ਦੁਸਹਿਰੇ ਵਾਲਾ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹੋ।
ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਰਸਮ ਬਸੰਤ ਪੰਚਮੀ ਨੂੰ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਸਰਸਵਤੀ ਮਾਂ ਦਾ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ, ਜੋ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਹਾਤੇ ਖੋੜੀ ਲਈ ਪਸੰਦੀਦਾ ਦਿਨ ਹੈ), ਅਕਸ਼ੈ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ ਨਾਲ ਚੁਣੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ। ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਦੋ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਸਕੂਲ ਦੀ ਬਾਕਾਇਦਾ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਖੁੰਝ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੰਗਾ ਦਿਨ ਚੁਣ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੇ।
ਇਸ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ ਪੂਜਾ
ਲਿਖਾਈ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲੰਮੀ-ਚੌੜੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਛੋਟੀ ਅਤੇ ਨਿੱਘੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:
- ਗਣਪਤੀ ਪੂਜਾ: ਹਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਸਰਸਵਤੀ ਪੂਜਾ: ਵਿੱਦਿਆ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਦੀਵਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਕਲਮ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ। ਸਰਸਵਤੀ ਵੰਦਨਾ ("ਯਾ ਕੁੰਦੇਂਦੁ...") ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਸੰਕਲਪ: ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ, ਗੋਤ ਅਤੇ ਮਕਸਦ, ਯਾਨੀ ਵਿੱਦਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਬੋਲ ਕੇ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਿੱਥੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ ਇਹ ਰਸਮ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਇਹ ਪੂਜਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਧੀਵਤ ਕੰਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਵੰਦਨਾ, ਯਾਨੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ, ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਸਮ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੁਨਰ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਬੱਚੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਲਿਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਪਲ ਪਹਿਲੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਥਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ: ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਥਾਲੀ ਅਤੇ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੱਥ
ਫਿਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਸਲ ਪਲ। ਇੱਕ ਚੌੜੀ ਥਾਲੀ ਜਾਂ ਪਰਾਤ ਵਿੱਚ ਕੱਚੇ ਚੌਲ ਵਿਛਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਸਿਰਫ਼ ਚੌਲ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹਲਦੀ ਮਿਲੇ ਚੌਲ)। ਬਜ਼ੁਰਗ ਜਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਉਂਗਲ ਫੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੌਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਣਾ-ਦਾਣਾ ਕਰਕੇ ਪਹਿਲੀ ਲਿਖਾਈ ਉਲੀਕਦੇ ਹਨ:
- ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ "ਓਮ", ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੰਤਰ "ਓਮ ਹਰਿ ਸ਼੍ਰੀ ਗਣਪਤਯੇ ਨਮਃ"। ਹਰਿ ਸ਼੍ਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਕਿ ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਆਉਣ।
- ਤੇਲਗੂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ "ਓਮ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸਿੱਧੰ ਨਮਃ"। ਇਹ ਰੀਤ ਇੰਨੀ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ ਕਿ ਤੇਲਗੂ ਵਰਣਮਾਲਾ ਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਮੁੱਢਲੇ ਅੱਖਰਾਂ ਕਰਕੇ ਓਨਮਾਲੁ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ "ਓਮ", "ਓਮ ਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ", ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ, ਜਿੱਥੇ ਅੱਖਰ ਆਪ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤੂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੇਰਲ ਦੇ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅੱਖਰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੁੰਦਰੀ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜੀਭ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਿਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਯਾਨੀ ਗਿਆਨ ਬਾਹਰ ਲਿਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਦਰ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੌਲਾਂ ਵਿੱਚ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੱਚਾ ਆਪ ਕੁਝ ਹੋਰ ਅੱਖਰ "ਲਿਖਦਾ" ਹੈ, ਪੂਰੇ ਚਾਅ ਨਾਲ ਜਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ; ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਰਵਾਇਤੀ ਹਨ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚੌਲ ਬਰਬਾਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ: ਉਹ ਘਰ ਦੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਲਮ ਅਤੇ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਦੀ ਥਾਂ ਚੌਲ ਅਤੇ ਉਂਗਲ ਕਿਉਂ? ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਸਿੱਧੀ ਹੈ: ਨਿੱਕਾ ਬੱਚਾ ਕਲਮ ਫੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ: ਅੱਖਰ ਉਸ ਅੰਨ ਵਿੱਚ ਉਲੀਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਘਰ ਦਾ ਪੇਟ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਧਨਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਹਨਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਦਾ ਹੱਥ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬੱਚੇ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਘੜਦਾ ਹੈ।
ਖੇਤਰੀ ਨਾਮ ਅਤੇ ਰੰਗ
| ਖੇਤਰ | ਨਾਮ | ਖ਼ਾਸ ਗੱਲਾਂ |
|---|---|---|
| ਕੇਰਲ | ਵਿੱਦਿਆਰੰਭਮ / ਏਜ਼ੁਥਿਨਿਰੁੱਤੁ | ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਰਸਮ; ਜੀਭ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੁੰਦਰੀ; ਪਹਿਲੀ ਲਿਖਾਈ "ਹਰਿ ਸ਼੍ਰੀ" |
| ਆਂਧਰਾ, ਤੇਲੰਗਾਨਾ | ਅਕਸ਼ਰਾਭਿਆਸਮ | ਅਕਸਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ (ਬਾਸਰ ਦਾ ਸਰਸਵਤੀ ਮੰਦਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਸਥਾਨ ਹੈ); ਕਦੇ-ਕਦੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਥਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਫੱਟੀ ਅਤੇ ਚਾਕ ਵੀ |
| ਤਮਿਲਨਾਡੂ | ਵਿੱਦਿਆਰੰਭਮ / ਅਕਸ਼ਰਾਭਿਆਸਮ | ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲ, ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਆਯੁਧ ਪੂਜਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਕੂਤਨੂਰ ਦਾ ਸਰਸਵਤੀ ਮੰਦਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਸਥਾਨ ਹੈ |
| ਕਰਨਾਟਕ | ਅਕਸ਼ਰਾਭਿਆਸ | ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਰਦਾ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼੍ਰਿੰਗੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ |
| ਬੰਗਾਲ | ਹਾਤੇ ਖੋੜੀ | ਸਰਸਵਤੀ ਪੂਜਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ (ਬਸੰਤ ਪੰਚਮੀ) ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਫੱਟੀ ਉੱਤੇ ਚਾਕ ਨਾਲ |
| ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ | ਵਿੱਦਿਆਰੰਭ ਸੰਸਕਾਰ | ਅਕਸਰ ਬਸੰਤ ਪੰਚਮੀ ਨਾਲ ਜਾਂ ਪੰਚਾਂਗ ਤੋਂ ਤੈਅ ਕੀਤੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ |
ਉਸ ਦਿਨ ਲਈ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ
- ਨਿੱਕੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਸਮਾਂ: ਸਾਰੀ ਰਸਮ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੇਰ ਦੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੱਖੋ ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਦਾ ਮੂਡ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਖਵਾ ਦਿਓ। ਰੋਂਦਾ ਬੱਚਾ ਵੀ ਰਵਾਇਤੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
- ਕੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਥਾਲੀ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਬੱਚੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ਅਤੇ ਪੈਨਸਿਲ, ਫੁੱਲ, ਦੀਵਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਦੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ। ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸੂਚੀ ਭੇਜ ਦੇਣਗੇ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਮੰਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
- ਹੱਥ ਕੌਣ ਫੜਦਾ ਹੈ: ਦਾਦਾ-ਦਾਦੀ ਜਾਂ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ। ਪਰੰਪਰਾ ਉਸੇ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਗੁਰੂ ਵਜੋਂ ਢੁਕਵਾਂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
- ਬੁਕਿੰਗ: ਵਿਜੈਦਸ਼ਮੀ ਇਸ ਰਸਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਰੁਝੇਵੇਂ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਹੈ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਵੇਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਕਿੰਗ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਂਚੇ-ਪਰਖੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਭੇਜ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅਕਸ਼ਰਾਭਿਆਸਮ ਲਿਖ ਦਿਓ।
ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਂਚਦੇ ਹਾਂ: ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਈਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤਿਥੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹੂਰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਛਾਪਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਚਾਂਗ ਨਾਲ ਮਿਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਗੱਲਾਂ - ਸਮੱਗਰੀ, ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣਾ - Purohit.app 'ਤੇ ਹੋਈਆਂ ਅਸਲ ਬੁਕਿੰਗਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਹਨ। ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਭਾਈਚਾਰੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੀ ਸਲਾਹ ਹੀ ਮੰਨਣਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਨਾ ਸਾਡੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਗਾਈਡ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਵੱਖਰੀ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੰਨੇ ਨੂੰ ਹੀ ਸਹੀ ਮੰਨੋ।