ತರ್ಪಣ ವಿಧಾನ: ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀರು ಬಿಡುವ ಹಂತಗಳು

ತರ್ಪಣ ಎಂದರೆ ಅಗಲಿದ ಪಿತೃಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳು ಬೆರೆಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ವಿಧಿ. ಈ ಪದ ಸಂಸ್ಕೃತದ "ತೃಪ್" ಧಾತುವಿನಿಂದ ಬಂದಿದೆ, ಇದರ ಅರ್ಥ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವುದು: ತರ್ಪಣ ಎಂದರೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ಅಂದರೆ ಪೂರ್ವಜರನ್ನು, ನೀರಿನಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವುದು. ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ನಡೆಯುವಂಥದ್ದು - ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಸರಳ, ಹಲವು ಬಾರಿ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಒಂದು ಭಾಗವೂ ಹೌದು - ಬೇರೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಆಚರಣೆಗಳು ಮರೆಯಾದ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ವಿಧಿ ಇದು. ತರ್ಪಣವನ್ನು ಯಾರು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಅದನ್ನು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಯಾವಾಗ ಮಾಡಬೇಕು, ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮಾಡಬೇಕೆ ಅಥವಾ ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಲೇಖನ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ತರ್ಪಣದ ಜೊತೆಗೆ ನಡೆಯುವ ಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲು ನಮ್ಮ ಶ್ರಾದ್ಧ ವಿಧಾನದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ನೋಡಿ.

ಚುಟುಕಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನೀರು ಬಿಡುವಾಗ: ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ - ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಇದು ಯಮ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ದಿಕ್ಕು - ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳು ಬೆರೆಸಿದ ನೀರನ್ನು ಬಲಗೈಯಿಂದ, ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಮತ್ತು ತೋರುಬೆರಳಿನ ನಡುವಿನ ಭಾಗದ ಮೇಲಿಂದ ಬಿಡಿ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಿತೃವಿಗೂ ಅವರ ಹೆಸರು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಬಿಡಿ. ಇದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನೂ ಕೆಳಗಿನ ಹಂತಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ.

ತರ್ಪಣವನ್ನು ಯಾರು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ

ಈ ಕರ್ತವ್ಯ ವಂಶಸ್ಥರದ್ದು ಎಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಅಗಲಿದ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಅಜ್ಜ-ಅಜ್ಜಿಯರಿಗೆ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ತರ್ಪಣ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಮೂಲಕ ತಂದೆಯ ಕಡೆಯ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ಕಡೆಯ ಇಡೀ ವಂಶಕ್ಕೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಯಾವ ಮಗನಾದರೂ ಬಿಡಬಹುದು; ಸಹೋದರರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದು. ಮಗನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮೊಮ್ಮಗ, ಮಗಳ ಮಗ, ಸಹೋದರ ಅಥವಾ ಸೋದರಳಿಯ ಬಿಡಬಹುದು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ಬಹುಕಾಲದ ಆಚರಣೆಯೂ ಒಪ್ಪುತ್ತವೆ; ಇಂದು ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳೂ ತರ್ಪಣ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಇಬ್ಬರೂ ಬದುಕಿರುವವರು ಪಿತೃತರ್ಪಣ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ: ತಂದೆ ಬದುಕಿರುವಾಗ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಬಿಡುವುದು ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯ. ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಮಾತ್ರ ತೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಏನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಯಾರಿಗಾಗಿ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿವೆ; ನಿಮ್ಮ ಮನೆತನದ ಪದ್ಧತಿ ಏನೆಂಬುದು ಕುಟುಂಬದ ಪುರೋಹಿತರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ.

ತರ್ಪಣ ಬಿಡುವುದು ಕೇವಲ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಸ್ಮರಿಸುವ ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಪೂರ್ಣ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸುತ್ತುಗಳಿವೆ: ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ - ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಈ ಮೂವರ ಋಣವೂ ಇರುತ್ತದೆ, ಆ ಋಣವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲು ನೀರೇ ಅತ್ಯಂತ ವಿನಮ್ರ ಮಾರ್ಗ ಎಂಬುದು ಇದರ ಆಶಯ.

ಬೇಕಾಗುವ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು

• ನೀರು - ಚೊಂಬು ಅಥವಾ ಪಂಚಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ನೀರು; ನದೀತೀರದಲ್ಲಾದರೆ ನದಿಯೇ ನೀರನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
• ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳು (ಕರಿ ಎಳ್ಳು) - ಪಿತೃತರ್ಪಣದ ಮುಖ್ಯ ಗುರುತು. ಎಳ್ಳು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪವಿತ್ರವೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ; ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗಲೂ ಒಂದು ಚಿಟಿಕೆ ಎಳ್ಳನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
• ದರ್ಭೆ (ಕುಶ) - ಉಂಗುರದ ಬೆರಳಿಗೆ ಧರಿಸುವ ದರ್ಭೆಯ ಪವಿತ್ರ, ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯುವ ಕೆಲವು ದರ್ಭೆಗಳು. ದರ್ಭೆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿರಿಸುತ್ತದೆ; ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಇದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
• ನೀರನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಒಂದು ಪಾತ್ರೆ - ಮನೆಯಲ್ಲಾದರೆ ಅಗಲವಾದ ತಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಹರಿವಾಣ; ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಾದರೆ ಹರಿಯುವ ನದಿ.

ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ತರ್ಪಣ ವಿಧಾನ

• ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಒಗೆದ ಮಡಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ. ತರ್ಪಣವನ್ನು ಸ್ನಾನದ ನಂತರ, ಊಟಕ್ಕೆ ಮೊದಲು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರಾದ್ಧದ ಜೊತೆಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಅದು ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಮೊದಲೋ ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನೆತನದ ಸಂಪ್ರದಾಯ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಸುತ್ತಿಗೂ ಅದರದ್ದೇ ದಿಕ್ಕು ಇರುತ್ತದೆ.
• ಸಂಕಲ್ಪ - ಯಾರು, ಯಾರಿಗಾಗಿ, ಯಾವ ದಿನ ತರ್ಪಣ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಚಿಕ್ಕ ಘೋಷಣೆ. ಪುರೋಹಿತರು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅವರೇ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನೀವೊಬ್ಬರೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮದೇ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತವೆ.
• ದೇವತರ್ಪಣ - ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ಜನಿವಾರವನ್ನು ಎಂದಿನಂತೆ ಎಡ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು (ಉಪವೀತ), ಎಳ್ಳು ಇಲ್ಲದೆ, ಬಲಗೈ ಬೆರಳುಗಳ ತುದಿಯ ಮೇಲಿಂದ (ದೇವತೀರ್ಥ) ನೀರು ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
• ಋಷಿತರ್ಪಣ - ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ಜನಿವಾರವನ್ನು ಹಾರದಂತೆ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು (ನಿವೀತ), ಕಿರುಬೆರಳಿನ ಬಳಿಯ ಕೈಯ ಅಂಚಿನ ಮೇಲಿಂದ ನೀರು ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
• ಪಿತೃತರ್ಪಣ - ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ಜನಿವಾರವನ್ನು ಬಲ ಭುಜಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ (ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತ, ಅಥವಾ ಅಪಸವ್ಯ), ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳು ಬೆರೆಸಿದ ನೀರನ್ನು ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಮತ್ತು ತೋರುಬೆರಳಿನ ನಡುವಿನ ಭಾಗದ ಮೇಲಿಂದ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ - ಇದೇ ಪಿತೃತೀರ್ಥ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆಂದೇ ಮೀಸಲಾದ ಭಾಗ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪಿತೃವಿನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಗೋತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೂ ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರು ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಕ್ರಮ ಹೀಗಿದೆ: ತಂದೆ, ಅಜ್ಜ ಮತ್ತು ಮುತ್ತಜ್ಜ; ನಂತರ ತಾಯಿ, ಅಜ್ಜಿ (ತಂದೆಯ ತಾಯಿ) ಮತ್ತು ಮುತ್ತಜ್ಜಿ (ಅಜ್ಜನ ತಾಯಿ); ನಂತರ ತಾಯಿಯ ತಂದೆ, ಅವರ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಅಜ್ಜ; ನಂತರ ಅವರ ಪತ್ನಿಯರು, ತಾಯಿಯ ತಾಯಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ; ಆಮೇಲೆ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕಾದ ಇನ್ನಿತರರು. ಮನೆತನ ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಈ ಕ್ರಮ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಿಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಕ್ರಮವೇ ನಿಮಗೆ ಸರಿಯಾದದ್ದು.
• ಸಮಾಪ್ತಿ - ಹೆಸರು ಹೇಳದೆ ಉಳಿದ ಪಿತೃಗಳೂ, ತಮಗಾಗಿ ತರ್ಪಣ ಬಿಡುವವರೇ ಇಲ್ಲದ ಅಗಲಿದ ಜೀವಗಳೂ ತೃಪ್ತರಾಗಲಿ ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುವ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕ "ಯೇ ಬಾಂಧವಾ ಅಬಾಂಧವಾ ವಾ" ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ - ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳಾಗಿದ್ದವರು, ಬಂಧುಗಳಲ್ಲದವರು, ಮತ್ತು ಬೇರೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಬಂಧುಗಳಾಗಿದ್ದವರು. ಇದನ್ನು ಬಿಡದೆ ಹೇಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು: ವಿಧಿ ಮುಗಿಯುವಾಗ ತನ್ನವರಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಜನಿವಾರವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಡ ಭುಜಕ್ಕೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ನೀವು ಜನಿವಾರ ಧರಿಸದಿದ್ದರೆ - ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹಿಳೆಯರು, ಮತ್ತು ಉಪನಯನ ಆಗದ ಅನೇಕ ಪುರುಷರು - ಜನಿವಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಂತಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ. ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡುವುದು, ಎಳ್ಳು ನೀರು, ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಬದಿಯಿಂದ ನೀರು ಬಿಡುವುದು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಹೆಸರುಗಳು - ಇವುಗಳಿಂದಲೇ ವಿಧಿ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಸರುಗಳೇ ಮುಖ್ಯ. ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಆದರೆ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ. ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಪಣೆ.

ಮೊದಲ ಬಾರಿ ತರ್ಪಣ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ, ಅಥವಾ ಈ ವರ್ಷ ಅಗಲಿದ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿಗಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಗೋತ್ರ ಮತ್ತು ಹೆಸರುಗಳ ಸಹಿತ ಪುರೋಹಿತರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿದ್ದು ವಿಧಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡಬಹುದು. ತರ್ಪಣಕ್ಕೆ ಪುರೋಹಿತರಿಗಾಗಿ ವಿನಂತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ.

ತರ್ಪಣವನ್ನು ಯಾವಾಗ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ

• ಪಿತೃಪಕ್ಷ - ಪಿತೃಗಳಿಗೆಂದೇ ಮೀಸಲಾದ ಪಕ್ಷ; ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ತರ್ಪಣ ಬಿಡುವುದೇ ಮುಖ್ಯ ಆಚರಣೆ; ಪಿತೃವಿನ ತಿಥಿಗೆ ಹೊಂದುವ ಶ್ರಾದ್ಧದ ದಿನದಂದು ಪೂರ್ಣ ವಿಧಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ದಿನಾಂಕಗಳು ಮತ್ತು ತಿಥಿಗಳು ನಮ್ಮ ಪಿತೃಪಕ್ಷ ಶ್ರಾದ್ಧ ದಿನಾಂಕಗಳ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಇವೆ.
• ಮಹಾಲಯ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ (ಸರ್ವಪಿತೃ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ) - ಪಿತೃಪಕ್ಷದ ಕೊನೆಯ ದಿನ; ತಿಥಿ ತಿಳಿಯದ ಪಿತೃಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಅಂದು ಒಟ್ಟಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಮಹಾಲಯದ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತರ್ಪಣಕ್ಕಾಗಿ ಗಂಗಾ ಘಾಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಾಗರವೇ ಸೇರುತ್ತದೆ.
• ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ - ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು; ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ತರ್ಪಣ ಇಂದಿಗೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ.
• ಪಿತೃವಿನ ಶ್ರಾದ್ಧ ತಿಥಿ - ವಾರ್ಷಿಕ ಪುಣ್ಯತಿಥಿ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚಾಂದ್ರಮಾನ ಪಂಚಾಂಗದ ತಿಥಿಯಂತೆ ನಿಗದಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಅಂದು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಜೊತೆಗೆ ತರ್ಪಣವೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
• ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ - ಪವಿತ್ರ ನದಿಗೆ ಅಥವಾ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ (ಹರಿದ್ವಾರ, ಗಯಾ, ಪ್ರಯಾಗರಾಜ್, ರಾಮೇಶ್ವರ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು) ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ, ದಿನಾಂಕ ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ, ಅದು ತರ್ಪಣ ಬಿಡುವ ಸಂದರ್ಭವೇ.

ಭಾರತದ ಹೊರಗೆ ವಿಧಾನ ಅದೇ, ಆದರೆ ದಿನಗಳು ಬೇರೆಯಾಗಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಊರಿನ ದಿನದ ಒಂದು ನಿಗದಿತ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ತಿಥಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ದಿನ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ - ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯ, ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಅಪರಾಹ್ನ - ಆದ್ದರಿಂದ ಡರ್ಬನ್, ಪೋರ್ಟ್ ಲೂಯಿಸ್ ಅಥವಾ ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧದ ದಿನ ಭಾರತಕ್ಕಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸಿದ ದಿನಾಂಕಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ದಿನ ಹಿಂದೆ ಅಥವಾ ಮುಂದೆ ಬರಬಹುದು. ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಸಿದ ಪಂಚಾಂಗವನ್ನೇ ಬಳಸಿ.

ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಅಥವಾ ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ?

ಎರಡೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾನ್ಯ, ಸಂಪ್ರದಾಯವೇ ಹಾಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ - ನಿಂತ ನೀರಿಗಿಂತ ಹರಿಯುವ ನೀರು, ಸಾಮಾನ್ಯ ನದೀತೀರಕ್ಕಿಂತ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಗ್ರಂಥಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಅವು ನಿಷೇಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ:

• ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತರ್ಪಣವನ್ನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ, ಬಾಲ್ಕನಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಅಗಲವಾದ ಪಾತ್ರೆಗೆ ನೀರು ಬಿಡಲು ಜಾಗವಿರುವ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ನಂತರ ಆ ನೀರನ್ನು, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಚರಂಡಿಗೆ ಚೆಲ್ಲದೆ, ಮರ ಅಥವಾ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಗರಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ತರ್ಪಣ ನಡೆಯುವುದು ಹೀಗೆಯೇ.
• ನದಿ ಅಥವಾ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು. ಅನೇಕರು ಇದನ್ನು ಪಿತೃಪಕ್ಷಕ್ಕೆ, ಸಾವಿನ ನಂತರದ ಮೊದಲ ವರ್ಷಕ್ಕೆ, ಅಥವಾ ಗಯಾ, ಹರಿದ್ವಾರದಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಯೋಜಿಸಿದ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಮೀಸಲಿಡುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾದ ಪುರೋಹಿತರು ಇಡೀ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ವಾಡಿಕೆಯ ತರ್ಪಣಕ್ಕೆ ಪುರೋಹಿತರು ಕಡ್ಡಾಯವಲ್ಲ - ಅನೇಕರು ವಿಧಾನವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕಲಿತು ನಂತರ ತಾವೇ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದೂ ಈ ವಿಧಿಯ ಆಶಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕದ್ದೇ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮನೆಯವರು ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಕರೆಸುವುದು ಅಗಲಿಕೆಯ ನಂತರದ ಮೊದಲ ತರ್ಪಣಕ್ಕೆ, ತರ್ಪಣವು ದೊಡ್ಡ ವಿಧಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಪಿತೃಪಕ್ಷದ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ, ಅಥವಾ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ವಿಧಾನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಲಿಸಿಕೊಡಲು ಅಥವಾ ನಡೆಸಿಕೊಡಲು ಯಾರಾದರೂ ಬೇಕೆಂದರೆ, ಪರಿಶೀಲಿತ ಪುರೋಹಿತರಿಗಾಗಿ ವಿನಂತಿ ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು; ಪೂರ್ಣ ಶ್ರಾದ್ಧ ವಿಧಿ ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೇಲೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.