पत्रिकेचा मजकूर: विनीत, दर्शनाभिलाषी यांचा अर्थ
पारंपरिक भारतीय निमंत्रण पत्रिका समारंभ कोणताही असो आणि भाषा कोणतीही असो, तिचे भाग तेच असतात आणि क्रमही तोच असतो: देवाला एक ओळ, निमंत्रण देणारी मंडळी, समारंभ कोणाचा आहे, येण्याची विनंती, ठरलेला मुहूर्त, स्थळ, कार्यक्रम आणि आपल्या स्वागतासाठी कोण वाट पाहत आहे. इंग्रजीत छापखान्याचे लोक या मजकुराला "card matter" म्हणतात (मराठीत मजकूर, majkur). प्रत्येक समारंभाच्या मजकुराचे मार्गदर्शक खाली दिले आहेत, आणि पत्रिका बनवण्याची सगळी टूल्स आमच्या निमंत्रण पत्रिका पानावर आहेत.
पत्रिकेवरील शब्द आणि त्यांचे अर्थ: विनीत, दर्शनाभिलाषी, चि., सौ. कां., D/o
निमंत्रण देणाऱ्यांच्या नावांवर
| पत्रिकेवर | अर्थ |
|---|---|
| विनीत (vineet) | हिंदी; बंगालीत বিনীত: "नम्रपणे": यजमानांच्या नावांवरचे शीर्षक |
| दर्शनाभिलाषी (darshanabhilashi) | हिंदी: "आपल्या दर्शनाची इच्छा असलेले"; अनेकदा लहान नातेवाईकांच्या किंवा मुलांच्या नावांवर |
| स्वागतोत्सुक (swagatotsuk) | हिंदी: "आपल्या स्वागतासाठी उत्सुक" |
| निमंत्रक (nimantrak) | हिंदी: "निमंत्रण देणारे" |
| उत्तराकांक्षी (uttarakankshi) | हिंदी; गुजरातीत ઉત્તરાપેક્ષી: "आपल्या उत्तराच्या प्रतीक्षेत": म्हणजे RSVP, एखादे नाव आणि फोन नंबर यांच्यावर |
| ~ आपले नम्र ~ | मराठी: "नम्रपणे आपले" |
| ತಮ್ಮ ಆಗಮನಾಭಿಲಾಷಿಗಳು | कन्नड: "आपल्या आगमनाची आस असलेले" |
| ఆహ్వానించువారు | तेलुगू: "निमंत्रण देणारे" |
| இப்படிக்கு | तमिळ: "असे, यांच्याकडून", नावांवर; किंवा இங்ஙனம் தங்கள் நல்வரவை நாடும், "असे, आपल्या शुभागमनाची वाट पाहणारे", किंवा தங்கள் நல்வரவை விரும்பும், "आपल्या शुभागमनाची इच्छा असलेले" |
| With best compliments from | इंग्रजी: शेवटची ओळ, निमंत्रणात सहभागी असलेल्या नातेवाईकांच्या आणि मित्रांच्या नावांवर |
अय्यंगार पत्रिकेचा शेवट வாசிக தோஷ: க்ஷந்தவ்ய: या ओळीने होऊ शकतो, म्हणजे "शब्दांत काही दोष राहिला असल्यास क्षमा करावी".
नावाआधी: आदरार्थी उपाधी, S/o आणि D/o, दिवंगतांची खूण
| पत्रिकेवर | अर्थ |
|---|---|
| चि. / Chi. | हिंदी, मराठी, इंग्रजी: चिरंजीव (chiranjeev), "दीर्घायुषी": वराच्या, मुलाच्या किंवा तरुणाच्या नावाआधी |
| सौ. कां. / Sau. Kan. | हिंदी: सौभाग्यकांक्षिणी (saubhagyakankshini), "सौभाग्याची इच्छा करणारी": लग्नाआधीची वधू; काही पत्रिकांवर सौ. का. किंवा चि. सौ. का. असे छापतात |
| चि. सौ. कां. | मराठी: वधू, चिरंजीव सौभाग्यकांक्षिणी याचे संक्षिप्त रूप |
| सौ. / Sow. | हिंदी, मराठी, इंग्रजी: सौभाग्यवती (saubhagyavati), जिचे पती हयात आहेत अशी विवाहित स्त्री; इंग्रजी आणि कन्नड पत्रिका वधूलाही याच प्रकारे Chi. Sow. असे लिहितात, आणि तेलुगू पत्रिका Chi. La. Sow. असे |
| અ.સૌ. | गुजराती: અખંડ સૌભાગ્યવતી, विवाहित स्त्रीच्या नावाआधी, साधारणपणे निमंत्रण देणाऱ्या आईच्या |
| ಚಿ॥ and ಚಿ॥ ಸೌ॥ | कन्नड: वर आणि वधू; गावाकडच्या पत्रिका वधूला ಚಿ.ಸೌ.ಹ.ಕುಂ.ಶೋ असे लिहितात, "दीर्घायुषी, सौभाग्यवती, हळद-कुंकवाने शोभणारी" |
| చి॥ and చి॥ల॥సౌ॥ | तेलुगू: वर, చిరంజీవి, आणि वधू, చిరంజీవి లక్ష్మీ సౌభాగ్యవతి |
| திருநிறைச்செல்வன் and திருநிறைச்செல்வி | तमिळ: वराच्या आणि वधूच्या नावाआधी |
| কল্যাণীয় and আদরণীয়া | बंगाली: वराच्या आणि वधूच्या नावाआधी; काही पत्रिका त्याच्यासाठी শ্রীমান आणि तिच्यासाठी কল্যাণীয়া छापतात |
| S/o, D/o; सुपुत्र, सुपुत्री, सुपौत्र, सुपौत्री | इंग्रजी, हिंदी: यांचा मुलगा, यांची मुलगी; नातू, नात: नावाखालची ओळ |
| स्व. (swargiya), कै., ದಿ॥, కీ.శే., தெய்வத்திரு, ৺, Late | दिवंगतांची खूण हिंदी, मराठी, कन्नड, तेलुगू, तमिळ, बंगाली आणि इंग्रजीत, याच क्रमाने: निधन झालेल्या व्यक्तीच्या नावाआधी. కీ.శే. म्हणजे కీర్తిశేషులు, "ज्यांचे आता फक्त चांगले नाव उरले आहे असे"; बंगालीची स्वतःची एक खूण आहे, ৺, म्हणजे স্বর্গীয়, "दिवंगत"; ದಿ॥ हे ದಿವಂಗತ, "दिवंगत", याचे संक्षिप्त रूप आहे, आणि काही कन्नड पत्रिका ते पूर्ण लिहितात |
| गं. भा., ગં. સ્વ. | मराठी, गुजराती: विधवेच्या नावाआधी |
हिंदी आणि मराठी पत्रिकांवर सौ. कां. म्हणजे सौभाग्याची इच्छा करणारी वधू आणि नुसते सौ. म्हणजे विवाहित स्त्री. म्हणून वधू स्वतःच्या लग्नपत्रिकेवर सौ. कां. असते आणि त्यानंतरच्या प्रत्येक पत्रिकेवर सौ. संपूर्ण पत्रिकेवर दिवंगतांच्या खुणेचे एकच रूप वापरा, स्व. किंवा स्व०, दोन्ही नाही. आणि "grandson of" किंवा "granddaughter of" पूर्ण लिहा: इंग्रजीत नातवंडासाठी ठरलेले संक्षिप्त रूप नाही.
पत्रिकेचा मजकूर क्रमाने: पत्रिकेवर वरपासून खालपर्यंत काय येते
- देवाला एक ओळ. हिंदी, मराठी आणि गुजराती पत्रिकांची सुरुवात ।। श्री गणेशाय नमः ।। ने होते (मराठी पत्रिकांची अनेकदा ।। गजानन प्रसन्न ।। ने), कन्नड पत्रिकांची ॥ ಓಂ ಶ್ರೀ ಗಣೇಶಾಯ ನಮಃ ॥ ने, आणि तेलुगू लग्नपत्रिकांची శ్రీరస్తు శుభమస్తు అవిఘ్నమస్తు ने, म्हणजे "समृद्धी असो, मंगल असो, कोणतेही विघ्न न येवो". तमिळ पत्रिका உ ने सुरू होते, म्हणजे पिळ्ळैयार सुळी, गणपतीचे चिन्ह; मग एखाद्या देवतेचे नाव आणि துணை ("यांच्या साहाय्याने"), जसे கணபதி துணை. बंगाली लग्नपत्रिका प्रजापतीला वंदन करते, শ্রী শ্রী প্রজাপতয়ে নমঃ; प्रजापती प्रजेचा, म्हणून विवाहाचाही स्वामी. প্রজাপতি म्हणजे फुलपाखरूही, म्हणून बंगाली पत्रिकांवर फुलपाखरे असतात.
- कुलदेवता आणि एक श्लोक. कुलदेवतेचे नावही याच पद्धतीने येते (।। श्री कुलदेवी प्रसन्न ।।, ।। श्री खंडोबा प्रसन्न ।।, "|| Shree Venkateshwara Swamy Prasanna ||"), आणि हिंदी पत्रिकांवर अनेकदा वक्रतुंड श्लोकही असतो, वक्रतुण्ड महाकाय सूर्यकोटि समप्रभ । निर्विघ्नं कुरु मे देव सर्वकार्येषु सर्वदा ॥. काही पत्रिका त्याऐवजी घराण्याच्या संप्रदायाचे नाव देतात: अय्यंगार पत्रिकेवर ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:, पुष्टिमार्गी गुजराती पत्रिकेवर ।। શ્રીનાથજી પ્રસન્ન ।।, लिंगायत पत्रिकेवर बसवण्णांचे एखादे वचन.
- अभिवादन: हिंदीत मान्यवर, ("आदरणीय"); मराठीत स. न. वि. वि., म्हणजे सप्रेम नमस्कार, विनंती विशेष ("प्रेमपूर्वक नमस्कार, आणि विशेष विनंती"), आणि त्यानंतर साधारणपणे आमचे येथे श्री कृपेकरून, "आमच्या घरी, देवाच्या कृपेने"; तमिळमध्ये அன்புடையீர்,.
- निमंत्रण कोण देते: घरातील सर्वात ज्येष्ठ व्यक्ती; दिवंगत वडीलधारेही नावाआधी दिवंगतांची खूण लावून पत्रिकेत सर्वात वर राहू शकतात. हिंदी आणि गुजराती पत्रिका साधारणपणे आधी आईचे नाव देतात (श्रीमती सुनीता एवं श्री राजेश जी), आणि गुजराती पत्रिकेत तिच्या नावाआधी અ.સૌ. असते.
- समारंभ कोणाचा आहे, सर्वात मोठ्या अक्षरांत, नावाआधी आदरार्थी उपाधी आणि ते कोणाचे मूल किंवा नातवंड आहे हे सांगणारी ओळ: हिंदीत (सुपुत्र - ...), (सुपुत्री - ...) किंवा (सुपौत्र - ...), इंग्रजीत S/o किंवा D/o.
- विनंती येऊन आशीर्वाद देण्याची: हिंदी लग्नपत्रिकेवर सपरिवार पधारकर वर-वधू को शुभाशीर्वाद प्रदान कर हमें अनुगृहीत करें, मराठी मुंजीच्या पत्रिकेवर आपण सहकुटुंब उपस्थित राहून बटूस शुभाशीर्वाद द्यावेत ही विनंती, कन्नड पत्रिकेवर ಸಹಪರಿವಾರ ಸಮೇತರಾಗಿ ಆಗಮಿಸಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಬೇಕಾಗಿ ವಿನಂತಿ, तमिळ पत्रिकेवर சுற்றமும் நட்பும் சூழ வருகை தந்து ("नातेवाईक आणि मित्रांच्या गोतावळ्यासह यावे").
- वेळ आणि स्थळ: तारीख आणि मुहूर्ताची वेळ, आणि बहुतेक पत्रिकांवर तिथी, महिना आणि वर्ष; कन्नड, तेलुगू आणि तमिळ पत्रिकांवर लग्नराशीही, आणि तेलुगू व तमिळ पत्रिकांवर नक्षत्रही. मग स्थळ: विवाह स्थल, किंवा घरी होणाऱ्या समारंभासाठी निवास स्थान.
- कार्यक्रम आणि भोजन. हिंदी पत्रिका या यादीला मांगलिक कार्यक्रम असे शीर्षक देतात आणि भोजनाला स्वतंत्र ओळ देतात, प्रीतिभोज (pritibhoj) सायं 8 बजे से आपके आगमन तक: "रात्री 8 पासून आपण येईपर्यंत", म्हणजे जेवण पाहुण्याची वाट पाहते. तेलुगू पत्रिका आपल्याला భోజన తాంబూలాదులు स्वीकारण्याची विनंती करतात, म्हणजे भोजन आणि त्यानंतरचे तांबूल.
- शेवट: निमंत्रण देणाऱ्यांच्या नावांवर वरीलपैकी एखादा शब्द, मग बाकीचे कुटुंब, आणि अनेक पत्रिकांवर मुलांची एक ओळ.

मुलांची आग्रहाची ओळ
अनेक लग्नपत्रिकांचा शेवट निमंत्रण देणाऱ्या बाजूच्या मुलांच्या एका छोट्या ओळीने होतो. त्यात ती मुले आपल्याला नक्की येण्याचा आग्रह करतात आणि सोबत त्यांची नावे असतात. हीच मुलांची आग्रहाची ओळ: राजस्थानी आणि मारवाडी पत्रिकांवर तिला मीठी मनुहार (meethi manuhar, "गोड आग्रह") असे शीर्षक असते, आणि गुजराती पत्रिकांवर तिला ટહુકો (tahuko, पक्ष्याची हाक) म्हणतात.
- मीठी मनुहार : हमारे चाचू की शादी में ज़रूर-ज़रूर आना - आरव, पीहू
- Do come to our chachu's wedding! - Aarav and Pihu
आमच्या इंग्रजी लग्नपत्रिका मजकूर आणि हिंदी लग्नपत्रिका मजकूर या मार्गदर्शकांत प्रत्येक यजमानासाठी पूर्ण मजकूर आणि कॉपी करण्यासाठी अशा ओळींचा पूर्ण संच आहे, आणि आमच्या हिंदी आणि मराठी लग्नपत्रिका टूलमध्ये अशी एक ओळ लिहिण्यासाठी जागा आहे.
लग्नपत्रिका: शादी कार्ड, लग्नपत्रिका, शुभलेखा, कंकोत्री
प्रत्येक प्रदेशात पत्रिकेला स्वतःचे नाव आहे: हिंदीत शादी कार्ड किंवा निमंत्रण पत्र, जिथे पत्रिका स्वतःला कुमकुम पत्रिका म्हणवते; मराठीत लग्नपत्रिका; कन्नडमध्ये लग्न पत्रिके किंवा मदुवे करेयोले ("लग्नाचे बोलावणे-पत्र"); तेलुगूमध्ये शुभलेखा किंवा पेळ्ळि पत्रिका; तमिळमध्ये तिरुमण अळैप्पितळ्, जिला लोक कल्याण पत्रिकै म्हणून शोधतात; गुजरातमध्ये कंकोत्री; बंगालमध्ये बियेर कार्ड; आणि केरळमधील पत्रिकांवर ക്ഷണപത്രം (kshanapathram).
- तारखेची ओळ प्रदेशानुसार बदलते. हिंदी पत्रिकांवर शुभ मिती सोबत उत्तर भारतीय महिना छापला जातो, जो पौर्णिमेला बदलतो, आणि विक्रम संवत; नक्षत्र किंवा लग्नराशी नसते. मराठी पत्रिका अमावास्येला संपणारा अमान्त महिना आणि शक संवत वापरतात. बंगाली पत्रिका इंग्रजी तारखेनंतर कंसात बंगाली तारीख देतात आणि शुभवेळ, म्हणजे लग्नघटिका, सांगतात, अनेकदा গোধূলি লগ্ন (संधिकाळची, गोरज लग्नघटिका), घड्याळातील वेळ न देता; केरळमधील पत्रिका कंसात कोल्लवर्षम तारीख देतात.
- लग्नपत्रिका हा वेगळा कागदही असू शकतो. तेलुगू घरांमध्ये साखरपुड्याच्या वेळी पुरोहित मुहूर्त लग्नपत्रिका म्हणून लिहून घेतात, आणि दोन्ही कुटुंबे तांबूलासह ती एकमेकांना देतात; पाहुण्यांची पत्रिका म्हणजे शुभलेखा. हिंदी पट्ट्यात लगन पत्रिका किंवा पीली चिट्ठी (pili chitthi, पिवळ्या किंवा हळद लावलेल्या कागदावर) पंडित लिहितात आणि ती दोन्ही कुटुंबांमध्ये पाठवली जाते. मराठी आणि कन्नडमध्ये हा शब्द म्हणजे पाहुण्यांची पत्रिकाच.
लग्नपत्रिका टूल तुमची तारीख, मुहूर्त आणि शहरानुसार तारखेची ओळ भरून देते.


इतर प्रत्येक समारंभाची पत्रिका आणि तिचे मजकूर मार्गदर्शक
प्रत्येकासाठी पूर्ण मजकूर असलेले एक मार्गदर्शक आहे, आणि तुमच्या तारखेसाठी पत्रिका लिहून देणारे एक टूल.
- साखरपुडा: सगाई, रोका, तिलक, साखरपुडा, निश्चितार्थम्. समारंभाचे स्वतःचे नाव शीर्षक म्हणून असलेली छोटी लग्नपत्रिका; महाराष्ट्रात परंपरेनुसार लग्नाची निमंत्रणे साखरपुड्यानंतरच पाठवली जातात. मजकूर: सगाई पत्रिकेचा मजकूर. पत्रिका: साखरपुडा पत्रिका टूल.
- गृहप्रवेश: गृहप्रवेशम्, वास्तुशांती, पुदुमनै पुगुविळा, आणि केरळमध्ये पालुकाच्चल (പാലുകാച്ചൽ, दूध उकळणे). पत्ता सर्वात महत्त्वाचा, आणि मुहूर्त सूर्योदयापूर्वी असेल तर पाहुणे ज्या सकाळी येतात ती कॅलेंडरची तारीख छापली जाते. मजकूर: गृहप्रवेश निमंत्रण संदेश. पत्रिका: गृहप्रवेश निमंत्रण पत्रिका टूल, नकाशाच्या कोडसह.
- नामकरण: नामकरण, बारसाला, बारसे, पेयर सूट्टु विळा. साधारणपणे 11वा किंवा 12वा दिवस; नाव छापले जाते किंवा त्या दिवसापर्यंत राखून ठेवले जाते, आणि छापलेल्या पत्रिकांवर जन्मनक्षत्र क्वचितच असते. मजकूर: नामकरण आणि बारसाला निमंत्रण. पत्रिका: नामकरण पत्रिका टूल.
- अन्नप्राशन: मुखे भात, चोरूणू, पास्नी. पहिला भात, बहुतेक वेळा मुलासाठी 6व्या महिन्यात आणि मुलीसाठी 5व्या किंवा 7व्या; बंगालमध्ये मामा पहिला चमचा भरवतात. मजकूर: अन्नप्राशन निमंत्रण. पत्रिका: अन्नप्राशन पत्रिका टूल.
- जावळ (मुंडन): चूडाकर्म, जावळ, बाबरी, मोट्टै, कादणी विळा. साधारणपणे 1ल्या किंवा 3ऱ्या वर्षी; तमिळ पत्रिका साधारणपणे कान टोचण्यासाठी असते, अनेकदा त्याच दिवशी मुंडनही होते आणि अनेकदा मंदिरात. मजकूर: जावळ निमंत्रण. पत्रिका: जावळ पत्रिका टूल.
- मुंज (उपनयन): जनेऊ, मुंज, पूणूल, ओडुगु. निमंत्रण आजी-आजोबा किंवा आई-वडील देतात, मुलगा बटू असतो, आणि कार्यक्रमात उदकशांती आणि भिक्षावळ असते. मजकूर: उपनयन निमंत्रण, आणि मराठीसाठी मुंज पत्रिका मजकूर. पत्रिका: उपनयन निमंत्रण पत्रिका टूल.
- डोहाळजेवण: सीमंतम्, वळैकाप्पु, गोद भराई, डोहाळे जेवण, साध. पत्रिका तिचा उल्लेख तिच्या पतीच्या किंवा सासरच्या मंडळींच्या नावाने करते, आणि बाळ मुलगा आहे की मुलगी हे कधीच सांगत नाही. मजकूर: सीमंतम् आणि डोहाळजेवण निमंत्रण. पत्रिका: डोहाळजेवण निमंत्रण पत्रिका टूल.
- हाफ साडी: लंगा वोणी, पावाडै दावणी, मंजळ नीरट्टु विळा. पारंपरिक तेलुगू पत्रिकेवर ती वयात आली तो दिवस लिहिलेला असतो; तमिळ पत्रिकेवर समारंभाचे नावच ते सांगते. मजकूर: हाफ साडी समारंभ निमंत्रण. पत्रिका: तेलुगू आणि तमिळ टूल.
- षष्ट्यब्दपूर्ती (60वा वाढदिवस): मणिविळा, अरुबदाम कल्याणम्; आणि सुमारे 80व्या वर्षी सताभिषेकम्. निमंत्रण मुले देतात, आई-वडील दोघांची नावे एकत्र दिली जातात, आणि मंगळसूत्र पुन्हा बांधले जाते. मजकूर: षष्ट्यब्दपूर्ती निमंत्रण. पत्रिका: षष्ट्यब्दपूर्ती निमंत्रण पत्रिका टूल.
- सत्यनारायण पूजा: कथा, महापूजा, व्रतम्. पौर्णिमा संपल्यानंतर संध्याकाळी होणारी कथा पौर्णिमेला होत नाही. मजकूर: सत्यनारायण पूजा निमंत्रण संदेश. पत्रिका: सत्यनारायण पूजा निमंत्रण पत्रिका टूल, जे तुमच्या शहरातील येणाऱ्या पौर्णिमांची यादी देते.
श्रद्धांजली आणि निधनपत्रिका: प्रार्थना सभा, बेसणु, तेरावी, पुण्यतिथी
हिंदी किंवा इंग्रजी पत्रिका कळवते आणि विनंती करते (सूचित किया जाता है, आपसे विनम्र प्रार्थना है); ती कधीही "सस्नेह निमंत्रण" किंवा "साजरा करणे" असे शब्द वापरत नाही. नंतरच्या विधींसाठीच्या तेलुगू पत्रिका मात्र स्वतःला निमंत्रणच म्हणवतात (ఆహ్వాన పత్రిక), आणि तमिळ पत्रिकेचा एक नमुनाही तसेच म्हणतो (நினைவஞ்சலி அழைப்பிதழ்), कारण पाहुणे भोजनाला येतात; पण त्यांपैकी कोणतीही पत्रिका काही साजरे करत नाही.
- प्रकार: निधनाची सूचना, म्हणजे शोक संदेश किंवा श्रद्धांजली, अनेकदा भावपूर्ण श्रद्धांजलि ("मनःपूर्वक आदरांजली") सह; प्रार्थना सभा, म्हणजे राजस्थान आणि मध्य प्रदेशातील उठावना (uthavna), पंजाबी आणि दिल्लीच्या घरांमध्ये 4थ्या दिवशी होणारा चौथा (chautha), किंवा गुजराती घरांमधील बेसणु आणि उठमणु; 10व्या ते 13व्या दिवसाचे विधी, म्हणजे हिंदीत तेरहवीं (terahvi), ब्रह्मभोज (brahmbhoj) आणि रस्म पगड़ी (rasam pagdi, कुटुंबाचा नवा प्रमुख म्हणून ज्येष्ठ मुलाच्या डोक्यावर बांधली जाणारी पगडी), मराठीत दशक्रिया (दशक्रिया), कन्नडमध्ये ವೈಕುಂಠ ಸಮಾರಾಧನೆ, तेलुगूमध्ये पेद्द कर्म (పెద్ద కర్మ); आणि पुण्यतिथी, म्हणजे मृत्यूचा वार्षिक दिवस (तेलुगूमध्ये पहिल्या पुण्यतिथीला ప్రథమ వర్ధంతి), आणि या पहिल्या पुण्यतिथीला हिंदी घरांमध्ये बरसी असेही म्हणतात.
- सर्वात वर गणपतीच्या जागी ॥ ॐ शांति ॐ ॥ (ओम शांती) असते, किंवा गीतेचा श्लोक नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावकः (2.23).
- दिवंगत व्यक्तीचे नाव सर्वात आधी येते, दिवंगतांची खूण, फोटो आणि अनेकदा वर्षेही यांसह, आणि कुटुंब शोकाकुल म्हणून सही करते: हिंदीत शोकाकुल, कन्नडमध्ये ಇಂತಿ ದುಃಖತಪ್ತರು, तेलुगूमध्ये దుఃఖిత కుటుంబ సభ్యులు.
- तिच्यावर कधीही नसते: स्वस्तिक, कलश, शुभ किंवा मांगलिक हे शब्द, RSVP किंवा मुलांची ओळ. पांढरी किंवा क्रीम रंगाची पत्रिका योग्य वाटते.
आमच्या श्रद्धांजली संदेश मार्गदर्शकात सत्तावीस मजकूर आहेत, बहुतेक हिंदी आणि गुजरातीत. श्रद्धांजली पत्रिका टूल सूचना, विधींची पत्रिका किंवा पुण्यतिथीची पत्रिका बनवते, आणि निधनाच्या तिथीवरून येत्या वर्षाची पुण्यतिथी काढून देते.
पहिली निमंत्रण पत्रिका देवाला, आणि पत्रिका देताना
- पहिली पत्रिका देवाला. हिंदी पत्रिकांवर त्यासाठी गणेश निमंत्रणाचा दोहा छापला जातो: विघ्न हरन मंगल करन, श्री गणपति महाराज । प्रथम निमंत्रण आपको, पूरण करियो सब काज ॥ ("विघ्ने दूर करणारे, मंगल करणारे श्री गणपती महाराज: पहिले निमंत्रण आपल्याला; सगळी कामे पूर्ण करा"). अनेक घरांमध्ये पहिली पत्रिका गणपतीला किंवा कुलदेवतेला दिली जाते, आणि रणथंभोर किल्ल्यातील त्रिनेत्र गणेशाकडे दरवर्षी हजारो लग्नपत्रिका टपालाने येतात, आणि त्या देवासमोर ठेवल्या जातात.
- पत्रिकेसोबत हातात काहीतरी दिले जाते: उत्तरेत बहुतेक ठिकाणी मिठाई किंवा सुका मेवा; काही तमिळ घरांमध्ये विड्याची पाने, सुपारी, फुले आणि कुंकू. तेलुगू पत्रिकांच्या चारही कडांना हळद लावली जाते, नव्या हिशोबाच्या वह्यांना लावतात तशी, लक्ष्मीच्या स्वागतासाठी.
- WhatsApp वर पत्रिका इमेज म्हणून पाठवा, मग स्थळाची नकाशाची लिंक वेगळा मेसेज म्हणून पाठवा म्हणजे ती टॅप करता येईल, आणि तरीही वडीलधाऱ्यांना स्वतः फोन करा.
पत्रिका छापण्याआधी किंवा पाठवण्याआधी
- तारखेची ओळ कॅलेंडरशी ताडून पाहा. कॉपी केलेल्या नमुन्यातला वार अनेकदा तसाच राहून जातो. हिंदी पत्रिकेवरील संवत् म्हणजे विक्रम संवत, शक संवत नव्हे; तो चैत्र शुक्ल प्रतिपदेपासून कॅलेंडरच्या वर्षापेक्षा 57 वर्षे पुढे असतो आणि त्याआधी 56 वर्षे पुढे (7 एप्रिल 2027 पासून 2084). गुजराती कंकोत्रीचा संवत मात्र दिवाळीनंतर लगेच येणाऱ्या गुजराती नववर्षाला बदलतो. तिथी दिवसा किंवा रात्री संपू शकते, त्यामुळे सूर्योदयाच्या वेळची तिथी आणि मुहूर्ताच्या वेळची तिथी वेगळी असू शकते; प्रत्येक तिथी कधी संपते हे आमच्या पंचांगात दिसते, आणि पत्रिकेवर कोणती तिथी द्यायची हे तुमचे पुरोहित ठरवतात.
- मध्यरात्रीनंतरचा मुहूर्त वेगवेगळ्या प्रदेशांत वेगळ्या पद्धतीने लिहिला जातो: हिंदी पत्रिका आदल्या संध्याकाळची तारीख आणि वार ठेवतात, तेलुगू पत्रिका संध्याकाळची तारीख आणि वार ठेवून (తెల్లవారితే ...) आणि पुढच्या दिवसाचे नाव जोडतात ("उजाडता शुक्रवार"), आणि तमिळ पत्रिका सकाळची तारीख छापतात.
- प्रत्येक नाव सगळीकडे एकसारखे लिहा, ते जिथे जिथे येते तिथे, पत्रिकेवरील प्रत्येक लिपीत.
- नकाशाचा कोड तपासून पाहा, छापलेल्या प्रतीवर आणि WhatsApp वर फॉरवर्ड केलेल्या प्रतीवरही (फिकट पार्श्वभूमीवर गडद, सुमारे 2 सेंमी रुंद), आणि दोन फाइल बनवा: फोनसाठी उभी उंच इमेज आणि कापणाऱ्या मशीनसाठी कडेला जागा सोडलेली छपाईची फाइल.
- छापखान्याकडून प्रूफ मागा, त्यावरील प्रत्येक नाव आणि तारखेची ओळ वाचा, आणि काहीही छापण्याआधी तारखेची ओळ तुमच्या पुरोहितांना दाखवा.
आमचे प्रत्येक टूल पत्रिकेच्या स्वतःच्या भाषेत अशाच मजकुरापासून सुरुवात करते, आणि तुमची तारीख, मुहूर्त आणि शहरानुसार तारखेची ओळ तयार करते. तुम्हाला पुरोहितही हवे असतील, तर तुम्ही विनंती करू शकता.
आम्ही कसे तपासतो: आमच्या मार्गदर्शकांतील तारखा आणि मुहूर्त प्रकाशित करण्यापूर्वी पंचांगाशी जुळवून पाहिले जातात, आणि व्यावहारिक तपशील - साहित्य, लागणारा वेळ, दक्षिणा - Purohit.app वरील प्रत्यक्ष बुकिंगवर आधारित आहेत. परंपरा समाजानुसार बदलतात; तुमच्या पुरोहितांचे मार्गदर्शनच अंतिम. हे पान आमच्या इंग्रजी मार्गदर्शकाचे भाषांतर आहे. काही वेगळे वाटल्यास इंग्रजी पान प्रमाण माना.